இலங்கையின் இயற்கை வளங்களும் அவற்றின் பாதுகாப்பும்: ஒரு விரிவான ஆய்வு

ஆக்கம்: ஏ. கங்காதரன் பொருளாதார மற்றும் சமூகவியல் ஆய்வாளர் 


முகவுரை

"இந்தியப் பெருங்கடலின் முத்துப்" என்று அழைக்கப்படும் இலங்கைத் தீவு, சிறிய பரப்பளவைக் கொண்டிருந்தபோதிலும் வளமான இயற்கை வளங்களாலும் அளப்பரிய உயிர்ப் பல்வகைமையினாலும் (Biodiversity) உலகளவில் சிறப்புப் பெற்று விளங்குகிறது. காடுகள், நீர்நிலைகள், கனிமங்கள், கரையோரச் சூழல்கள் எனப் பலதரப்பட்ட வளங்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கும், காலநிலைச் சமநிலைக்கும், மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் அடிப்படையாக அமைகின்றன. இருப்பினும், விரைவான நகரமயமாக்கல், அபிவிருத்தி திட்டங்கள் மற்றும் மனித தலையீடுகளால் இவ்வளங்கள் இன்று அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன.

1. இலங்கையில் இயற்கை வளங்கள்: அளவும் நிலையும்

இலங்கை இயற்கை வளங்களின் கருவூலமாகத் திகழ்கிறது. அவற்றின் பிரதான பிரிவுகள் பின்வருமாறு:

* வன வளங்களும் உயிரியற் பல்வகைமையும்: இலங்கையின் நிலப்பரப்பில் சுமார் 29% - 30% பகுதி காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மத்திய மலைநாட்டின் மழைக்காடுகள் (எ.கா: சிங்கராஜ வனம்), உலர் வலயக் காடுகள் மற்றும் கடலோரக் கண்டல் தாவரங்கள் (Mangroves) ஆகியவை இதில் அடங்கும். உலகில் வேறு எங்கும் காணப்படாத பல அகணிய தாவர மற்றும் விலங்கினங்களுக்கு (Endemic Species) இலங்கை புகலிடமாக உள்ளது.

* நீர் வளங்கள்: மத்திய மலைநாட்டிலிருந்து உருவாகும் 103 ஆறுகள் (மகாவலி, களனி, களு, வளவை போன்றவை) நாடு முழுவதும் பாய்ந்து வளப்படுத்துகின்றன. பண்டைய மன்னர்களால் அமைக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான குளங்களும் நீர்த்தேக்கங்களும் நாட்டின் விவசாய அமைப்பிற்கு உயிர்நாடியாக உள்ளன.

* கனிம வளங்கள்: உலகளவில் தரம் வாய்ந்த மாணிக்கக் கற்கள் (Rubies & Sapphires) இலங்கையில் கிடைக்கின்றன. இவை தவிர நிக்கல், இரும்பு, உயர் தூய்மை கொண்ட நரம்பு கிராபைட் (Vein Graphite), இல்மனைட், ரூட்டைல், மற்றும் மணல் வளங்கள் பெருமளவில் உள்ளன.

* கடல் மற்றும் கரையோர வளங்கள்: சுமார் 1,340 கி.மீ நீளமான கடற்கரையைக் கொண்டுள்ள இலங்கையில், பவளப்பாறைகள், கடல்புல் படுக்கைகள் மற்றும் வளமான மீன்பிடிப் பகுதிகள் அமைந்துள்ளன.

2. இயற்கை பாதுகாக்கப்படும் வீதம் (Current Status of Conservation)

ஆசிய நாடுகள் பலவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது, இலங்கையில் இயற்கையைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிலப்பரப்பின் வீதம் உயர்வாகவே உள்ளது.

* பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் (Protected Areas): இலங்கையின் மொத்த நிலப்பரப்பில் சுமார் 26.5% க்கும் அதிகமான பகுதி பாதுகாக்கப்பட்ட பிரதேசங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

* பல்வேறு வகைப்பாடுகள்: தேசிய பூங்காக்கள் (எ.கா: யால, வில்பத்து), கண்டிப்பான இயற்கை இருப்புக்கள் (எ.கா: ரிடிகல, ஹக்கல), சரணாலயங்கள் மற்றும் வன இருப்புக்கள் எனப் பல நிலைகளில் இவை பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

* சர்வதேச அங்கீகாரம்: சிங்கராஜ மழைக்காடு மற்றும் மத்திய மலைநாட்டு வனப்பகுதிகள் யுனெஸ்கோவின் (UNESCO) உலக பாரம்பரிய களங்களாகவும், பல ஈரநிலங்கள் "ராம்சார்" (Ramsar) களங்களாகவும் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

3. அரச நடவடிக்கைகள் போதுமானவையா? (ஒரு விமர்சனப் பார்வை)

இயற்கையைப் பாதுகாப்பதில் அரசாங்கம் பல சட்டங்களையும் திட்டங்களையும் நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறது.

அரசின் நேர்மறை நடவடிக்கைகள்:

* சட்டக் கட்டமைப்பு: வனப்பாதுகாப்புத் திணைக்களம் (DFC) மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்புத் திணைக்களம் (DWC) மூலம் வனப்பாதுகாப்புச் சட்டம் மற்றும் தாவர, விலங்கினப் பாதுகாப்பு அவசரச் சட்டங்கள் அமுல்படுத்தப்படுகின்றன.

* கடல்சூழல் பாதுகாப்பு: கடல் சூழல் பாதுகாப்பு அதிகாரசபை (MEPA) மூலம் கரையோர தூய்மைப்படுத்தல், பவளப்பாறை மறுசீரமைப்பு மற்றும் கடல்சார் மாசுபாடு தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

* மரநடுகை மற்றும் மறுசீரமைப்பு: தேசிய அளவில் காடடர்த்தியை அதிகரிப்பதற்கான திட்டங்களும் (Reforestation) பல்லுயிர் பாதுகாப்பு முன்னெடுப்புகளும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.

போதுமானதாக இல்லாததற்கான காரணங்கள் (குறைபாடுகள்):

அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகள் காகித அளவில் வலுவாக இருந்தாலும், நடைமுறையில் முழுமையாகப் போதுமானவை என்று கூற முடியாது.

* சட்ட விரோதச் செயல்கள்: சட்டவிரோத மரம் வெட்டுதல், மணல் அகழ்வு, காடழிப்பு மற்றும் வனவிலங்கு வேட்டையாடுதல் ஆகியவை தொடர்ந்து இடம்பெறுகின்றன.

* அபிவிருத்தி மற்றும் இயற்கை மோதல்: நெடுஞ்சாலைகள், உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் மற்றும் விவசாய விரிவாக்கத்திற்காகக் காடுகள் அழிக்கப்படுவதால் மனித-யானை மோதல் (Human-Elephant Conflict) தீவிரமடைந்துள்ளது.

* அமலாக்கக் குறைபாடு: அதிகாரிகளின் போதிய ஆட்கடமை இன்மை, ஊழல் மற்றும் அரசியல் தலையீடுகள் காரணமாகப் பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் முழுமையாக அமுல்படுத்தப்படுவதில்லை.

* சமூக முரண்பாடுகள்: பாரம்பரிய பழங்குடி மற்றும் உள்ளூர் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் வனப்பாதுகாப்பையும் ஒருங்கிணைத்துச் செயல்படுத்துவதில் கொள்கை ரீதியான பலவீனங்கள் காணப்படுகின்றன.

4. இலங்கையின் இயற்கை வளங்களை எவ்வாறு பாதுகாக்க முடியும்?

எதிர்காலத்தில் இயற்கை வளங்களை நிலைபேறான முறையில் பாதுகாப்பதற்கு பின்வரும் ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்:

* சட்டங்களை உறுதியாக அமல்படுத்துதல்: சட்டவிரோதமான காடழிப்பு, மணல் அகழ்வு மற்றும் வனவிலங்கு வேட்டையாடுதலுக்கு எதிரான தண்டனைகளைக் கடுமையாக்குவதுடன், நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் (Satellite Tracking & Drones) பயன்படுத்தி வனப்பகுதிகளைக் கண்காணிக்க வேண்டும்.

* சமூக அடிப்படையிலான வன மேலாண்மை (Community Forestry): வனப்பகுதிகளை ஒட்டியுள்ள உள்ளூர் மக்கள் மற்றும் பூர்வீகப் பழங்குடியினரை இயற்கை பாதுகாப்பில் பங்காளிகளாக மாற்ற வேண்டும். அவர்களுக்குப் பசுமைச் சுற்றுலா (Ecotourism) போன்ற மாற்று வாழ்வாதாரங்களை உருவாக்கித் தர வேண்டும்.

* சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் பற்றிய மதிப்பீடு (EIA): எந்தவொரு பெரிய அபிவிருத்தி அல்லது தொழிற்துறைத் திட்டத்தையும் தொடங்குவதற்கு முன், அதன் சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தை நேர்மையாகவும் விரிவாகவும் மதிப்பீடு செய்து, இயற்கை அழியாதவாறு திட்டங்களை மாற்றியமைக்க வேண்டும்.

* சூழலியல் மறுசீரமைப்பு (Ecosystem Restoration): அழிக்கப்பட்ட காடுகளை மீள வளர்த்தல், கண்டல் தாவரங்களை நடுதல் மற்றும் கடலோரப் பவளப்பாறைகளை மறுசீரமைக்கும் திட்டங்களை (Coral Restoration) விரிவுபடுத்த வேண்டும்.

* மாணவர்கள் மற்றும் பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வு: பாடசாலைக் கலைத்திட்டத்தில் சுற்றுச்சூழல் கல்வியை மேலும் வலுப்படுத்தி, இயற்கை வளங்களின் முக்கியத்துவம் பற்றிய விழிப்புணர்வை மக்களிடையே ஏற்படுத்த வேண்டும்.

முடிவுரை

இலங்கையின் இயற்கை வளங்கள் வெறும் பொருளாதாரச் சொத்துக்கள் மட்டுமல்ல; அவை நாட்டின் எதிர்காலச் சந்ததியினரின் வாழ்வியலைத் தீர்மானிக்கும் உயிர்நாடியாகும். அரசாங்கம் கொண்டுவரும் சட்டங்களும் திட்டங்களும் மட்டுமே இயற்கையைக் காப்பாற்றிவிட முடியாது. அரசின் உறுதியான அமுலாக்கம், மக்களின் விழிப்புணர்வு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளின் கூட்டுச் செயல்பாட்டின் மூலமே இலங்கையின் உன்னதமான இயற்கை வளங்களை நிலைபேறான முறையில் பாதுகாக்க முடியும்.