சீரியல் கலாச்சாரமும் சிதையும் சமுதாயமும்: ஒரு விழிப்புணர்வு பார்வை.

Sivakumar-chief Editor

தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள் இன்று ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இன்றியமையாத ஒரு அங்கமாகிவிட்டன.  குறிப்பாக, மாலை நேரங்களில் தமிழர்   இல்லங்களில் ஒலிக்கும் சீரியல்களின் பின்னணி இசை, பல குடும்பங்களின் அன்றாட வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக மாறியிருக்கிறது. பொழுதுபோக்கு என்ற எல்லையைத் தாண்டி, இந்த நாடகங்கள் இன்று தமிழ் சமூகத்தின் சிந்தனைத் திறனையும், ஒழுக்க விழுமியங்களையும் எந்த அளவிற்குச் சீரழித்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை நாம் சற்றே உற்று நோக்க வேண்டிய தருணம் இது.
உறவுகளின் புனிதத்தைக் கொச்சைப்படுத்தும் வன்மம்.

முன்பெல்லாம் சீரியல்களில் குடும்ப ஒற்றுமை, விட்டுக்கொடுத்தல் போன்ற POSITIVE விஷயங்கள் காட்டப்பட்டன. ஆனால் இன்று   வியாபார  நோக்கத்தை மட்டும் குறிக்கோளுக்காகக் கொண்டு  உறவுகளுக்குள் மிகக் கொடூரமான வன்மங்கள் திணிக்கப்படுகின்றன.

    சிதைக்கப்படும் குடும்பக் கட்டமைப்பு: ஒரு கணவன் தன் மனைவியைக் கொல்ல முயல்வது, சொத்துக்காக அண்ணன் தம்பியைத் தீர்த்துக்கட்டப் பார்ப்பது, பெற்ற மகளையே தந்தை கொலை செய்யத் துணிவது போன்ற காட்சிகள் அன்றாட நிகழ்வுகளாகக் காட்டப்படுகின்றன. "பெற்ற மனம் பித்து, பிள்ளை மனம் கல்லு" என்ற பழமொழியை மாற்றி, எல்லோரையும் வில்லன்களாகக் காட்டும் அவலம் தொடர்கிறது.

    மாமியார் - மருமகள் யுத்தம்: காலங்காலமாகத் தொடரும் இந்த மோதலை, இன்று அடுத்தவரைக் கொலை செய்யும் அளவிற்குத் தீவிரப்படுத்திக் காட்டுகிறார்கள்.

    கள்ளக்காதலும் சதிகளும்: திருமணமான ஒருவனை அடைவதற்காக, அவனது மனைவியைக் கொல்ல சதித் திட்டம் தீட்டும் பெண் கதாபாத்திரங்கள் இன்று அநேக சீரியல்களில் 'முன்னணி' பாத்திரங்களாக வலம் வருகிறார்கள்.

புனித இடங்களும், பொறுப்பற்ற பொதுத்துறைகளும்

சமூகத்தில் மக்கள் எதனை மதிக்கிறார்களோ, அவற்றையெல்லாம் சீரியல் இயக்குநர்கள் தங்கள் கற்பனை என்ற பெயரில் சிதைத்து வருகிறார்கள்.

    கோவில் என்ற புனித தலம்: அமைதியும் ஆன்மீகமும் நிறைந்த கோவில்களில், எதிரிக்கு அசிட் (Acid) வீசுவது, சாமி தீர்த்தத்தில் விஷம் கலப்பது போன்ற மிகக் கொடூரமான குற்றங்கள், தெய்வக் குற்றத்திற்கு அஞ்சாமல் அரங்கேற்றப்படுவதாகக் காட்டப்படுகிறது.

    மருத்துவர்களும் காவல்துறையும்: நோயாளியைக் காப்பாற்ற வேண்டிய மருத்துவரே அவரைக் கொல்ல முயல்வது போன்றும், சட்டத்தையும் மக்களையும் காக்க வேண்டிய காவல் நிலையத்திற்குள்ளேயே கைதியைக் கொலை செய்யச் சதி நடப்பது போன்றும் காட்டுவது, நிஜ வாழ்க்கையில் இந்தத் துறைகளின் மீது மக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையைச் சீர்குலைக்க வழிவகுக்கிறது.

பின்னோக்கித் தள்ளும் மூடநம்பிக்கைகள்

வளர்ந்து வரும் அறிவியல் யுகத்தில், பகுத்தறிவை வளர்க்க வேண்டிய ஊடகங்கள், மக்களை மீண்டும் இருண்ட காலத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

    சூனியம் வைப்பது, பில்லி சூனியம் ஏவல், பரிகாரம் என்ற பெயரில் நடக்கும் ஏமாற்றுகள், குடுகுடுப்பை சாஸ்திரம் பார்த்து முடிவெடுப்பது போன்ற விஷயங்கள் சீரியல்களின் முக்கியக் கதைக் கருவாக மாற்றப்பட்டுள்ளன.

இவை, உழைப்பையும் அறிவையும் நம்புவதை விட்டுவிட்டு, மக்கள் மூடநம்பிக்கைகளின் பின்னால் ஓட வழிவகுக்கின்றன.
நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? (விழிப்புணர்வு நோக்கி...)

தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் என்பவை வெறும் கற்பனை என்று நாம் கடந்து போய்விட முடியாது. "ஆழப் பதியும் காட்சிகள், மனிதனின் எண்ணங்களாக மாறி, பின் செயல்களாக உருவெடுக்கும்" என்பது உளவியல் உண்மை. வீட்டில் இருக்கும் குழந்தைகளும், இளைஞர்களும் இவற்றைத் தொடர்ந்து பார்க்கும்போது, வன்முறையும் துரோகமும் சமூகத்தில் சாதாரணமான ஒன்றுதான் என்ற தவறான எண்ணம் அவர்களுக்குள் விதைக்கப்படுகிறது.

    சுய கட்டுப்பாடு (Self-Control): வன்மத்தை மட்டுமே விற்கும் சீரியல்களைப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்து, நல்ல வாழ்வியல் நெறிகளைத் தரும் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்க குடும்பங்கள் பழக வேண்டும்.

    தரமான உள்ளடக்கங்களை ஆதரித்தல்: சமூகத்திற்குப் பயன்தரும், நல்ல நகைச்சுவை அல்லது அறிவுப்பூர்வமான தொடர்களுக்கு ஆதரவு தர வேண்டும்.

    இயக்குநர்களின் சமூகப் பொறுப்பு: கதைகளில் திருப்பங்கள் தேவைதான், ஆனால் அதற்காக வன்முறையையும், உறவுச் சிதைவுகளையும் மட்டுமே மூலதனமாக்கக் கூடாது என்கிற சமூகப் பொறுப்பு படைப்பாளிகளுக்கு வர வேண்டும்.

திரை என்பது சமூகத்தின் கண்ணாடி என்பார்கள். ஆனால், இன்று சீரியல்கள் காட்டும் கண்ணாடி வளைந்து, நெளிந்து விகாரமாகக் காட்சியளிக்கிறது. நம் வீட்டு வரவேற்பறைக்குள் நாமே அனுமதித்திருக்கும் இந்த 'மெல்லக் கொல்லும் விஷத்தை' உணர்ந்து, விழிப்புடன் செயல்படாவிட்டால், எதிர்காலத் தமிழ் சமுதாயம் தன் தனித்துவத்தையும், அறநெறியையும் இழந்துவிடும் என்பது திண்ணம்.