பாக்டீரியாக்கள் என்றால் என்ன?
பாக்டீரியாக்கள் நுண்ணிய, பொதுவாக ஒற்றை உயிரணுவைக் கொண்ட உயிரினங்களாகும். இவை மனித உயிரணுக்களைப் போல சவ்வினால் சூழப்பட்ட தனித்த உட்கருவைக் கொண்டிருக்காத முன்கருவுயிரினங்கள் ஆகும். அவற்றின் மரபணுப் பொருள் உயிரணுவின் உட்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. சில பாக்டீரியாக்களில் கூடுதல் மரபணுக்களைக் கொண்ட சிறிய மரபணுத் துண்டுகளும் காணப்படுகின்றன.
ஒரு பொதுவான பாக்டீரியா உயிரணுவில் உயிரணுச் சவ்வு, உயிரணுச் சுவர், புரத உற்பத்திக்கான ரைபோசோம்கள், மரபணுப் பொருள் மற்றும் பல்வேறு வளர்சிதை மாற்ற நொதிகள் காணப்படுகின்றன. சில பாக்டீரியாக்கள் தங்களைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பு உறையை உருவாக்குகின்றன. சிலவற்றில் நகர்வதற்கான கசையிழைகள், மனித உயிரணுக்களுடன் ஒட்டிக்கொள்வதற்கான நுண்ணிழைகள் மற்றும் பிற சிறப்பு அமைப்புகளும் காணப்படுகின்றன.
உலகில் எத்தனை வகையான பாக்டீரியாக்கள் உள்ளன என்பதை ஒரு நிரந்தர எண்ணாகக் கூறுவது அறிவியல் ரீதியாகச் சரியானதல்ல. இதுவரை ஆய்வகங்களில் கண்டறிந்து பெயரிடப்பட்டுள்ள பாக்டீரியா இனங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளன. ஆனால் மரபணு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வுகள், இதுவரை கண்டறியப்படாத பாக்டீரியா இனங்களின் எண்ணிக்கை மிகப் பெரியதாக இருக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
எனவே மருத்துவ அறிவியலில் பாக்டீரியாக்களை அவற்றின் மரபணு வகைப்பாடு, வடிவம், சாயமிடல் பண்பு, ஆக்சிஜன் தேவைகள், வளர்சிதை மாற்றம், நோயை உருவாக்கும் திறன் மற்றும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கு எதிரான தன்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்துவது மிகவும் பயனுள்ளதாகும்.
பாக்டீரியாக்கள் அனைத்தும் மனிதனுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவையா?
இல்லை.
மனித உடலில் இயற்கையாகவே ஏராளமான பாக்டீரியாக்கள் வாழ்கின்றன. குறிப்பாக தோல், வாய்ப்பகுதி மற்றும் குடலில் மிகப் பெரிய நுண்ணுயிர்த் தொகுதிகள் காணப்படுகின்றன.
இந்த இயற்கை நுண்ணுயிரிகள் உணவுச் செரிமானம், சில ஊட்டச்சத்துக்களின் வளர்சிதை மாற்றம், நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் நோயை ஏற்படுத்தக்கூடிய வெளிப்புற நுண்ணுயிரிகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு போன்ற பல செயல்களில் பங்கேற்கின்றன.
இதனால் பாக்டீரியாக்களை மூன்று பரந்த பிரிவுகளாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்:
நன்மை பயப்பவை — பொதுவாகத் தீங்கு விளைவிக்காமல் வாழ்பவை — நோயை உருவாக்குபவை.
முக்கியமாக, உடலின் ஒரு பகுதியில் இயல்பாக வாழும் பாக்டீரியா மற்றொரு உடற்கூறியல் பகுதிக்குள் சென்றால் நோயை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
உதாரணமாக, குடலில் இயல்பாக வாழும் சில பாக்டீரியாக்கள் குடலை விட்டு இரத்தத்தில் நுழைந்தால் கடுமையான இரத்தத் தொற்றை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
மருத்துவ ரீதியாக முக்கியமான பாக்டீரியாக்களின் வகைப்பாடு
கிராம் நேர்ம பாக்டீரியாக்கள்
கிராம் நேர்ம பாக்டீரியாக்களில் பொதுவாக தடிமனான பெப்டிடோகிளைக்கான் உயிரணுச் சுவர் காணப்படுகிறது.
முக்கியமான மனித நோய்க்கிருமிகளில் ஸ்டாஃபிலோகாக்கஸ் ஆரியஸ், ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் பையோஜீன்ஸ், ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் நியூமோனியே, என்டெரோகாக்கஸ் இனங்கள் மற்றும் குளோஸ்ட்ரிடியாய்டிஸ் டிஃபிசில் ஆகியவை அடங்குகின்றன.
இவை தோல், நுரையீரல், இரத்தம், இதயம், குடல் மற்றும் பிற திசுக்களில் பல்வேறு வகையான தொற்றுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்கள்
கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்களில் மெல்லிய பெப்டிடோகிளைக்கான் அடுக்கிற்கு வெளியே ஒரு வெளிப்புறச் சவ்வு காணப்படுகிறது.
எஷெரிச்சியா கோலை, கிளெப்சியெல்லா நியூமோனியே, சூடோமோனாஸ் ஏருஜினோசா, நைசீரியா மெனிஞ்சிட்டிடிஸ் மற்றும் அசினிட்டோபாக்டர் பௌமான்னீ ஆகியவை மருத்துவ ரீதியாக முக்கியமானவை.
இவற்றின் வெளிப்புறச் சவ்வு சில நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் உயிரணுவுக்குள் நுழைவதைத் தடுக்கும் முக்கிய பாதுகாப்புத் தடையாக இருக்கக்கூடும்.
அமில எதிர்ப்பு பாக்டீரியாக்கள்
மைக்கோபாக்டீரியம் டியூபர்குலோசிஸ் இதற்கு முக்கியமான உதாரணமாகும்.
இதன் கொழுப்புச் சத்து நிறைந்த உயிரணுச் சுவர் காரணமாக இது தனித்துவமான சாயமிடல் பண்பைக் கொண்டுள்ளது. இதன் காரணமாக சில மருந்துகள் பாக்டீரியாவுக்குள் செல்வதும் சிரமமாகிறது.
காற்றில்லா பாக்டீரியாக்கள்
ஆக்சிஜன் இல்லாத அல்லது மிகக் குறைந்த ஆக்சிஜன் சூழலில் வளரக்கூடிய பாக்டீரியாக்கள் காற்றில்லா பாக்டீரியாக்கள் எனப்படுகின்றன.
இவை சீழ்க்கட்டிகள், பல் மற்றும் ஈறு தொற்றுகள், வயிற்றுக்குழித் தொற்றுகள் மற்றும் ஆழமான திசுத் தொற்றுகளில் முக்கியமானவை.
மனித உடலுக்குள் பாக்டீரியாக்கள் நுழையும் வழிகள்
பாக்டீரியாக்கள் மனித உடலுக்குள் பல்வேறு வழிகளில் நுழையக்கூடும்.
சுவாசப்பாதை, செரிமானப்பாதை, சிறுநீர்ப்பாதை, இனப்பெருக்கப் பாதை, காயமடைந்த தோல், சளிச்சவ்வுகள், மாசுபட்ட உணவு மற்றும் நீர், ஊசி செலுத்துதல், அறுவைச் சிகிச்சை மற்றும் மருத்துவக் கருவிகள் ஆகியவை முக்கிய நுழைவாயில்களாகும்.
உடலின் தோல் மற்றும் சளிச்சவ்வுகள் முதல் பாதுகாப்புச் சுவராகச் செயல்படுகின்றன.
சுவாசப்பாதையில் சளி மற்றும் நுண்ணிழை இயக்கம் வெளிப்புற நுண்ணுயிரிகளை வெளியேற்ற உதவுகின்றன. வயிற்றின் அமிலத்தன்மை பல பாக்டீரியாக்களை அழிக்கிறது. குடலில் ஏற்கனவே வாழும் நுண்ணுயிரிகள் ஊட்டச்சத்துக்கள் மற்றும் ஒட்டிக்கொள்ளும் இடங்களுக்காக வெளிப்புற நோய்க்கிருமிகளுடன் போட்டியிடுகின்றன.
எனவே பாக்டீரியா உடலுக்குள் நுழைந்துவிட்டது என்பதாலேயே தொற்று கட்டாயமாக உருவாகாது. அந்த பாக்டீரியா உடலின் பல்வேறு பாதுகாப்புத் தடைகளைத் தாண்டி பெருகும் திறனைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
தொற்று ஏற்பட்ட உடனேயே உடலில் என்ன நடக்கிறது?
நோய்க்கிருமி பாக்டீரியா உடலுக்குள் நுழைந்தவுடன், பாக்டீரியாவுக்கும் மனித நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்திற்கும் இடையே உயிரியல் போராட்டம் தொடங்குகிறது.
முதலில் பாக்டீரியா மனித உடலின் குறிப்பிட்ட உயிரணுக்கள் அல்லது திசுக்களில் ஒட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.
இதற்காக பாக்டீரியாக்கள் தங்களது மேற்பரப்பில் உள்ள சிறப்பு ஒட்டும் புரதங்கள், நுண்ணிழைகள் மற்றும் பிற மூலக்கூறுகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.
இந்த ஒட்டுதல் மிகவும் முக்கியமானது. இல்லையெனில் சளி, சிறுநீர், இருமல், குடலின் இயற்கையான இயக்கம் போன்ற உடலின் இயற்கை செயல்முறைகளால் பாக்டீரியாக்கள் வெளியேற்றப்படலாம்.
பின்னர் சில பாக்டீரியாக்கள் உயிரணுக்களுக்குள் நுழைகின்றன. மற்ற சில பாக்டீரியாக்கள் உயிரணுக்களுக்கு வெளியே இருந்துகொண்டு நச்சுகள் மற்றும் பிற நோய்க்கிருமித் திறன் காரணிகளை உருவாக்குகின்றன.
மனித உடலுக்குள் நுழைந்த பிறகு பாக்டீரியாக்கள் தங்களை எவ்வாறு பாதுகாத்துக்கொள்கின்றன?
பாதுகாப்பு உறை
சில பாக்டீரியாக்களைச் சுற்றி தடிமனான பாதுகாப்பு உறை காணப்படுகிறது.
இது நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தின் சில கூறுகள் பாக்டீரியாவை எளிதில் அடையாளம் காண்பதைத் தடுக்கக்கூடும். மேலும் நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் பாக்டீரியாவை விழுங்கி அழிப்பதையும் குறைக்கக்கூடும்.
இதனால் பாதுகாப்பு உறை கொண்ட சில பாக்டீரியாக்கள் உடலின் நோயெதிர்ப்பு தாக்குதலிலிருந்து தப்பிக்க அதிக வாய்ப்பைப் பெறுகின்றன.
உயிர்ப்படலம் உருவாக்குதல்
சில பாக்டீரியாக்கள் திசுக்கள் அல்லது மருத்துவக் கருவிகளின் மேற்பரப்பில் ஒட்டிக்கொண்டு தங்களைச் சுற்றி பாதுகாப்பான வெளிப்புறப் பொருள் அடுக்கை உருவாக்குகின்றன.
இதுவே உயிர்ப்படலம் எனப்படுகிறது.
உயிர்ப்படலங்கள் நீண்டகால காயங்கள், வடிகுழாய்கள், செயற்கை உறுப்புகள், மருத்துவக் கருவிகள் மற்றும் பற்களின் மேற்பரப்புகளில் முக்கிய மருத்துவப் பிரச்சினையாக இருக்கின்றன.
உயிரணுக்களுக்குள் மறைந்து வாழ்தல்
சில நோய்க்கிருமிகள் மனித உயிரணுக்களுக்குள் நுழைந்து அங்குள்ள உயிரியல் செயல்முறைகளை மாற்றுகின்றன.
இதன் மூலம் அவை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்களுக்குள்ளேயே உயிர்வாழ முடியும்.
காசநோயை ஏற்படுத்தும் பாக்டீரியா இதற்கு முக்கியமான உதாரணமாகும்.
இரும்பைப் பெறுதல்
மனித உடல் இரும்புச் சத்தை கட்டுப்படுத்தி வைத்திருப்பதன் மூலம் பாக்டீரியா வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த முயல்கிறது.
ஆனால் சில பாக்டீரியாக்கள் சைடரோஃபோர் எனப்படும் சிறப்பு மூலக்கூறுகளை உருவாக்கி இரும்பை வலுவாகப் பற்றிக்கொண்டு தங்களது வளர்ச்சிக்குத் தேவையான இரும்பைப் பெறுகின்றன.
நச்சுப் பொருட்களை உருவாக்குதல்
சில பாக்டீரியாக்கள் மனித உயிரணுக்களின் செயல்பாடுகளை மாற்றும் சக்திவாய்ந்த நச்சுப் பொருட்களை உருவாக்குகின்றன.
இவை நரம்பு மண்டலம், குடல், இரத்த நாளங்கள் மற்றும் பிற திசுக்களைப் பாதிக்கக்கூடும்.
கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்களின் வெளிப்புறச் சவ்வில் காணப்படும் லிப்போபாலிசாக்கரைடு தொடர்பான நச்சுத்தன்மை கடுமையான அழற்சி, இரத்த அழுத்தக் குறைவு மற்றும் செப்டிக் அதிர்ச்சி போன்ற நிலைகளுக்கு பங்களிக்கக்கூடும்.
மனித நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் பாக்டீரியாக்களை எவ்வாறு அழிக்கிறது?
மனித உடலின் நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் பல அடுக்குகளைக் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்பாகும்.
உள்ளார்ந்த நோயெதிர்ப்பு முறை முதலில் செயல்படுகிறது. பாக்டீரியாக்களின் குறிப்பிட்ட மூலக்கூறு அமைப்புகளை உடலின் நோயெதிர்ப்பு உணர்கருவிகள் கண்டறிகின்றன.
இதன் பின்னர் அழற்சி செயல்முறை தொடங்குகிறது.
நியூட்ரோபில் எனப்படும் வெள்ளை இரத்த அணுக்கள் தொற்று ஏற்பட்ட இடத்திற்கு விரைவாகச் சென்று பாக்டீரியாக்களை விழுங்கி அழிக்கின்றன.
மேக்ரோபேஜ்கள் பாக்டீரியாக்களை விழுங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், நோயெதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளையும் ஒருங்கிணைக்கின்றன.
உடலின் நிரப்பு நோயெதிர்ப்பு முறை
நிரப்பு முறை என்பது இரத்தத்தில் காணப்படும் பல புரதங்களைக் கொண்ட முக்கியமான நோயெதிர்ப்பு அமைப்பாகும்.
இது பாக்டீரியாவின் மேற்பரப்பில் ஒட்டிக்கொண்டு அவற்றை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் எளிதாக அடையாளம் காண உதவுகிறது.
சில பாக்டீரியாக்களின் உயிரணுச் சவ்வையும் இது நேரடியாக சேதப்படுத்தக்கூடும்.
துல்லியமான நோயெதிர்ப்பு பதில்
உள்ளார்ந்த நோயெதிர்ப்பு நடவடிக்கைக்குப் பின்னர் துல்லியமான நோயெதிர்ப்பு பதில் உருவாகிறது.
பி வகை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் குறிப்பிட்ட எதிரணுக்களை உருவாக்குகின்றன.
இந்த எதிரணுக்கள் பாக்டீரியாக்களை அடையாளம் காணவும், அவற்றின் நச்சுகளை செயலிழக்கச் செய்யவும், அவற்றை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் அழிக்க உதவவும் செய்கின்றன.
டி வகை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் நோயெதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைப்பதிலும், உயிரணுக்களுக்குள் மறைந்து வாழும் நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிராகச் செயல்படுவதிலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
பாக்டீரியாக்கள் மனித உடலை எவ்வாறு சேதப்படுத்துகின்றன?
பாக்டீரியாக்கள் மனித உடலைப் பல வழிகளில் சேதப்படுத்துகின்றன.
சில சமயங்களில் பாக்டீரியா பெருகுவதால் நேரடியாகத் திசுக்கள் சேதமடைகின்றன.
சில சமயங்களில் பாக்டீரியாக்கள் உருவாக்கும் நச்சுப் பொருட்களே முக்கிய காரணமாக இருக்கின்றன.
மேலும் சில நோய்களில், பாக்டீரியாவை அழிக்க முயலும் மனித நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தின் மிகுதியான அழற்சி பதிலே திசுச் சேதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
கடுமையான பாக்டீரியா தொற்று உடல் முழுவதும் பரவி செப்சிஸ் எனப்படும் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையை ஏற்படுத்தலாம்.
இதில் கடுமையான அழற்சி, இரத்த நாளங்களின் செயலிழப்பு, இரத்த உறைதலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் மற்றும் திசுக்களுக்கு போதுமான இரத்த ஓட்டம் கிடைக்காமை ஆகியவை ஏற்படலாம்.
இதன் இறுதி விளைவாக சிறுநீரகம், நுரையீரல், இதயம், மூளை மற்றும் பிற முக்கிய உறுப்புகள் செயலிழக்கக்கூடும்.
பாக்டீரியா தொற்றுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள்
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் பாக்டீரியாக்களின் உயிரியல் செயல்பாடுகளைத் தடுத்து அவற்றின் வளர்ச்சியை நிறுத்துகின்றன அல்லது அவற்றை அழிக்கின்றன.
முக்கியமான மருந்து இலக்குகள்:
உயிரணுச் சுவர் உருவாக்கம், புரத உற்பத்தி, மரபணுப் பொருள் உருவாக்கம், ஃபோலேட் வளர்சிதை மாற்றம் மற்றும் உயிரணுச் சவ்வு.
பீட்டா-லாக்டம் மருந்துகள்
பெனிசிலின்கள், செஃபலோஸ்போரின்கள், கார்பபெனெம்கள் மற்றும் மோனோபாக்டம்கள் பாக்டீரியாவின் உயிரணுச் சுவர் உருவாக்கத்தைத் தடுக்கின்றன.
அமோக்சிசிலின், ஃப்ளூக்ளாக்சிசிலின், பைப்பரசிலின்–டசோபாக்டம், செஃப்ட்ரியாக்சோன், செஃபெபைம், மெரோபெனெம் மற்றும் அச்ட்ரியோனம் ஆகியவை இந்தக் குழுவில் அடங்குகின்றன.
கிளைக்கோபெப்டைட் மருந்துகள்
வாங்கோமைசின் பாக்டீரியாவின் உயிரணுச் சுவர் உருவாக்கத்தைத் தடுக்கிறது. குறிப்பாக சில கடுமையான கிராம் நேர்ம பாக்டீரியா தொற்றுகளில் இது முக்கியமான மருந்தாகும்.
மேக்ரோலைட் மருந்துகள்
அசித்ரோமைசின் மற்றும் கிளாரித்ரோமைசின் போன்றவை பாக்டீரியாவின் ரைபோசோம்களுடன் இணைந்து புரத உற்பத்தியைத் தடுக்கின்றன.
டெட்ராசைக்ளின் மருந்துகள்
டாக்ஸிசைக்ளின் போன்ற மருந்துகள் பாக்டீரியாவின் புரத உற்பத்தியைத் தடுத்து செயல்படுகின்றன.
அமினோகிளைகோசைட் மருந்துகள்
ஜென்டமைசின், அமிகாசின் மற்றும் டோப்ரமைசின் போன்றவை பாக்டீரியாவின் புரத உற்பத்தியை பாதிக்கின்றன.
இம்மருந்துகள் சிறுநீரக நச்சுத்தன்மை மற்றும் செவிப்புலன் பாதிப்பு போன்ற முக்கியமான பக்கவிளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே இவற்றைப் பயன்படுத்தும்போது கவனமான மருத்துவ மற்றும் மருந்தியல் கண்காணிப்பு தேவைப்படுகிறது.
ஃப்ளூரோக்வினோலோன் மருந்துகள்
சிப்ரோஃப்ளாக்சசின் மற்றும் லெவோஃப்ளாக்சசின் போன்றவை பாக்டீரியாவின் மரபணுப் பொருள் நகலெடுப்புக்குத் தேவையான குறிப்பிட்ட நொதிகளைத் தடுக்கின்றன.
ரிஃபாமைசின் மருந்துகள்
ரிஃபாம்பிசின் பாக்டீரியாவின் ஆர்என்ஏ உருவாக்கத்தைத் தடுக்கும். குறிப்பாக காசநோய் சிகிச்சையில் இது மற்ற மருந்துகளுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஃபோலேட் வளர்சிதை மாற்றத் தடுப்பான்கள்
சல்ஃபமெத்தாக்சசோல் மற்றும் டிரைமெத்தோபிரிம் ஆகியவை பாக்டீரியாவின் ஃபோலேட் வளர்சிதை மாற்றப் பாதையில் வெவ்வேறு கட்டங்களைத் தடுக்கின்றன.
உயிரணுச் சவ்வைத் தாக்கும் மருந்துகள்
கோலிஸ்டின் போன்ற மருந்துகள் சில கடுமையான, பல மருந்துகளுக்கு எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்களுக்கு எதிராக காப்பு மருந்துகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் அவற்றின் நச்சுத்தன்மை காரணமாக அவற்றின் பயன்பாடு கவனமாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.
மருந்தின் செயல்பாடு: மருந்தியக்கவியல் மற்றும் மருந்தியலியல்
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்தின் வெற்றியை அது பாக்டீரியாவைக் கொல்கிறதா என்பதைக் கொண்டு மட்டும் மதிப்பிட முடியாது.
மருந்தின் உடலிலுள்ள அளவு, அது தொற்று ஏற்பட்டுள்ள திசுவை எவ்வளவு நன்றாக அடைகிறது, பாக்டீரியாவின் மருந்து உணர்திறன் மற்றும் மருந்து உடலில் எவ்வளவு நேரம் செயல்படுகிறது என்பவை முக்கியமானவை.
சில மருந்துகளின் செயல்திறன், மருந்தின் செறிவு பாக்டீரியாவைத் தடுக்கும் குறைந்தபட்ச அளவை விட எவ்வளவு நேரம் அதிகமாக உள்ளது என்பதுடன் தொடர்புடையது.
மற்ற சில மருந்துகளில் மருந்தின் அதிகபட்ச செறிவு முக்கியமானது.
மேலும் சில மருந்துகளில் குறிப்பிட்ட காலத்தில் உடல் பெறும் மொத்த மருந்து அளவும் பாக்டீரியாவின் உணர்திறனும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
சிறுநீரகச் செயல்பாடு, கல்லீரல் செயல்பாடு, உடலில் மருந்து பரவும் அளவு, புரதத்துடன் இணையும் தன்மை, தொற்று ஏற்பட்டுள்ள திசுவில் மருந்து ஊடுருவும் திறன் ஆகியவை சிகிச்சை வெற்றியை தீர்மானிக்கின்றன.
இதனால் வாங்கோமைசின் மற்றும் அமினோகிளைகோசைடுகள் போன்ற சில மருந்துகளுக்கு சிகிச்சை மருந்தளவு கண்காணிப்பு முக்கியமானதாகிறது.
பாக்டீரியாக்கள் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மையை எவ்வாறு பெறுகின்றன?
பாக்டீரியா எதிர்ப்பு என்பது நவீன மருத்துவத்தின் மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்றாகும்.
மரபணு மாற்றங்கள் அல்லது பிற பாக்டீரியாக்களிடமிருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்களைப் பெறுவதன் மூலம் பாக்டீரியாக்கள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கு எதிரான திறனைப் பெறுகின்றன.
அவை மருந்தை உடைக்கும் நொதிகளை உருவாக்கலாம்.
மருந்து தாக்க வேண்டிய உயிரியல் இலக்கை மாற்றலாம்.
மருந்து உயிரணுக்குள் நுழைவதைத் தடுக்கலாம்.
மருந்தை உயிரணுவிலிருந்து வெளியேற்றும் சிறப்பு அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தலாம்.
மேலும் மருந்தால் தடுக்கப்படும் உயிரியல் பாதைக்கு மாற்றுப் பாதையை உருவாக்கலாம்.
சில கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்கள் ஒரே நேரத்தில் பல எதிர்ப்பு முறைகளைப் பயன்படுத்துவதால் பல மருந்துகளுக்கும் எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட கடுமையான தொற்றுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
பாக்டீரியா தொற்றைக் கண்டறிதல்
நவீன மருத்துவம் தொற்று இருப்பதாக சந்தேகித்தவுடன் உடனடியாக பரந்த அளவிலான மருந்துகளை வழங்குவதைக் காட்டிலும், நோய்க்கு காரணமான பாக்டீரியாவைக் கண்டறிந்து அதற்கேற்ற மருந்தைத் தேர்ந்தெடுக்க முயல்கிறது.
நுண்ணோக்கிப் பரிசோதனை, கிராம் சாயமிடல், நுண்ணுயிர் வளர்ப்பு, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து உணர்திறன் பரிசோதனை, மரபணு அடிப்படையிலான பரிசோதனைகள் மற்றும் மரபணுத் தொடர் பகுப்பாய்வு போன்ற முறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இதன் மூலம்:
எந்த பாக்டீரியா?
எந்த மருந்துக்கு அது உணர்திறன் கொண்டது?
எந்த மருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்கள் உள்ளன?
தொற்று எந்த உறுப்பில் அல்லது திசுவில் உள்ளது?
எந்த மருந்து அந்த இடத்தை போதுமான அளவில் அடையும்?
என்பதைத் துல்லியமாகத் தீர்மானிக்க முடிகிறது.
பாக்டீரியா நோய்களுக்கு எதிரான தடுப்பூசிகள்
தடுப்பூசி மற்றும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து இரண்டும் ஒரே செயல்பாட்டைக் கொண்டவை அல்ல.
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் பொதுவாக தொற்று ஏற்பட்ட பிறகு பாக்டீரியாவை அழிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
தடுப்பூசிகள் தொற்று ஏற்படுவதற்கு முன்பே நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தைத் தயார்படுத்துகின்றன.
காசநோய், நியுமோகாக்கஸ் நோய், மெனிங்கோகாக்கஸ் நோய், ஹீமோஃபிலஸ் இன்ஃப்ளூயன்சா வகை பி, கக்குவான் இருமல், தொண்டை அழற்சி நச்சுநோய், டெட்டனஸ், காலரா மற்றும் டைபாய்டு போன்ற பாக்டீரியா நோய்களுக்கு எதிராக பல்வேறு தடுப்பூசிகள் உள்ளன.
பிசிஜி தடுப்பூசி
பிசிஜி தடுப்பூசி காசநோய்க்கு எதிராகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. குறிப்பாக குழந்தைகளில் கடுமையான காசநோய் வடிவங்களுக்கு எதிரான பாதுகாப்பை வழங்குவது இதன் முக்கியப் பயனாகும்.
நியுமோகாக்கஸ் தடுப்பூசிகள்
ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் நியூமோனியே பாக்டீரியாவின் குறிப்பிட்ட வெளிப்புற அமைப்புகளை குறிவைக்கும் பல்வேறு தடுப்பூசிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.
மெனிங்கோகாக்கஸ் தடுப்பூசிகள்
நைசீரியா மெனிஞ்சிட்டிடிஸ் பாக்டீரியாவின் முக்கியமான குழுக்களுக்கு எதிராக தடுப்பூசிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இவை கடுமையான மூளைக்காய்ச்சல் மற்றும் இரத்தத் தொற்றைத் தடுப்பதில் முக்கியமானவை.
ஹீமோஃபிலஸ் தடுப்பூசி
ஹீமோஃபிலஸ் இன்ஃப்ளூயன்சா வகை பி ஏற்படுத்தும் கடுமையான தொற்றுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதில் இந்தத் தடுப்பூசி முக்கியமான முன்னேற்றமாக அமைந்துள்ளது.
டைபாய்டு தடுப்பூசிகள்
டைபாய்டுக்கு எதிராக இணைப்பு தடுப்பூசி, பல்சாக்கரைடு தடுப்பூசி மற்றும் உயிருடன் பலவீனப்படுத்தப்பட்ட வாய்வழித் தடுப்பூசி போன்ற அணுகுமுறைகள் உள்ளன.
தொண்டை அழற்சி நச்சுநோய் மற்றும் டெட்டனஸ் தடுப்பூசிகள்
இந்த தடுப்பூசிகளின் சிறப்பம்சம், பாக்டீரியாவையே நேரடியாக அழிப்பதைவிட, அவை உருவாக்கும் நச்சுகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பான எதிரணுக்களை உருவாக்குவதில் உள்ளது.
தடுப்பூசிகள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துத் தேவையை எவ்வாறு குறைக்கின்றன?
ஒரு தடுப்பூசி பாக்டீரியா தொற்றைத் தடுக்கும் போது, அந்தத் தொற்றுக்காக நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து வழங்க வேண்டிய தேவையும் குறைகிறது.
இதன் மூலம் தேவையற்ற மருந்துப் பயன்பாடு குறைகிறது.
மருந்துப் பயன்பாடு குறைவதால் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட பாக்டீரியாக்கள் உருவாகும் மற்றும் பரவும் வாய்ப்பும் குறைகிறது.
எனவே தடுப்பூசிகள் தொற்று நோய்களைத் தடுப்பதற்கான கருவியாக மட்டுமல்லாமல், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் தன்மைக்கு எதிரான முக்கியமான பொதுச் சுகாதார ஆயுதமாகவும் கருதப்படுகின்றன.
நவீன மருத்துவத்தில் பாக்டீரியா தொடர்பான ஆராய்ச்சிகள்
நவீன பாக்டீரியா ஆய்வு பாரம்பரிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளைக் கண்டுபிடிப்பதைத் தாண்டி விரிவடைந்துள்ளது.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் புதிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள், புதிய உயிரியல் இலக்குகள், பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸ்கள், மாற்றியமைக்கப்பட்ட பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸ்கள், குறிப்பிட்ட எதிரணுக்கள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு புரதத் தொடர்கள், நோய்க்கிருமித் திறனைத் தடுக்கும் மருந்துகள், புதிய தடுப்பூசிகள், நுண்ணுயிர்த் தொகுதி அடிப்படையிலான சிகிச்சைகள், மரபணுத் திருத்த முறைகள் மற்றும் உயிர்ப்படலத்தைச் சிதைக்கும் சிகிச்சைகள் குறித்து ஆய்வு செய்து வருகின்றனர்.
ஒரு முக்கியமான புதிய அணுகுமுறை, பாக்டீரியாவைக் கொல்வதற்குப் பதிலாக அதன் நோயை உருவாக்கும் திறனை முடக்குவது ஆகும்.
உதாரணமாக, பாக்டீரியா மனித உயிரணுக்களுடன் ஒட்டுவதைத் தடுப்பது, நச்சு உற்பத்தியைத் தடுப்பது அல்லது உயிர்ப்படலம் உருவாவதைத் தடுப்பது போன்ற அணுகுமுறைகள் ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன.
பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸ்கள் மூலம் சிகிச்சை
பாக்டீரியாவைத் தாக்கி அழிக்கும் குறிப்பிட்ட வைரஸ்கள் உள்ளன. அவை பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸ்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன.
சிலவற்றால் குறிப்பிட்ட பாக்டீரியா இனங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அழிக்க முடியும்.
இதனால் பல மருந்துகளுக்கும் எதிர்ப்பு கொண்ட தொற்றுகளுக்கு மாற்றுச் சிகிச்சையாக இந்தத் துறை ஆராயப்பட்டு வருகிறது.
எதிர்காலத்தில் நோயாளியின் தொற்றுக்குக் காரணமான குறிப்பிட்ட பாக்டீரியாவை அடையாளம் கண்டு, அதனைத் தாக்கக்கூடிய குறிப்பிட்ட பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தனிப்பயன் சிகிச்சை முறைகள் உருவாகக்கூடும்.
துல்லியமான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்தியல்
எதிர்கால பாக்டீரியா மருத்துவத்தின் முக்கியமான திசைகளில் ஒன்று துல்லியமான சிகிச்சையாகும்.
நோயாளியிடமிருந்து பெறப்பட்ட பாக்டீரியாவை மரபணு ரீதியாக ஆய்வு செய்து, அதில் எந்த மருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்கள் உள்ளன என்பதை அறிய முடியும்.
அந்த பாக்டீரியாவுக்கு எந்த மருந்து எவ்வளவு பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பதையும் ஆய்வகத்தில் பரிசோதிக்க முடியும்.
பின்னர் நோயாளியின் உடலில் மருந்து எவ்வளவு அளவில் கிடைக்கிறது, அது தொற்று ஏற்பட்டுள்ள திசுவில் போதுமான அளவு சென்றடைகிறதா என்பதையும் மருந்தியல் ஆய்வுகள் மூலம் மதிப்பிட முடியும்.
இதுவே துல்லியமான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு சிகிச்சையின் அடித்தளமாகும்.
புதிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கான தற்போதைய ஆய்வுகள்
உலக சுகாதார நிறுவனம் வெளியிட்ட 2025ஆம் ஆண்டின் மதிப்பீட்டின்படி, 2025 பிப்ரவரி 15 நிலவரப்படி 90 நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு தயாரிப்புகள் மருத்துவ வளர்ச்சி நிலையில் இருந்தன.
அவற்றில் 50 பாரம்பரிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளும், 40 பாரம்பரியமற்ற நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு அணுகுமுறைகளும் அடங்கின.
மேலும் 232 நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு சிகிச்சைகள் முன்-மருத்துவ ஆய்வு நிலையில் இருந்தன.
இருப்பினும், பல மருந்துகளுக்கு எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட கிராம் எதிர்ம பாக்டீரியாக்களுக்கு எதிரான புதிய சிகிச்சைகள் இன்னும் போதுமான அளவில் இல்லை.
குறிப்பாக கார்பபெனெம் எதிர்ப்பு என்டெரோபாக்டீரல்ஸ், அசினிட்டோபாக்டர் பௌமான்னீ மற்றும் சூடோமோனாஸ் ஏருஜினோசா போன்ற பாக்டீரியாக்கள் புதிய மருந்து ஆராய்ச்சியின் முக்கிய இலக்குகளாக உள்ளன.
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து மேலாண்மை
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளைத் தேவையானபோது மட்டுமே, சரியான மருந்தை, சரியான அளவில், சரியான காலத்திற்கு பயன்படுத்துவது மிகவும் முக்கியமானது.
தேவையின்றி பரந்த அளவிலான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது நோயாளியின் இயற்கையான நுண்ணுயிர்த் தொகுதியை பாதிக்கக்கூடும்.
மேலும் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட பாக்டீரியாக்களுக்கு உயிர்வாழ்வதற்கான தேர்வு அழுத்தத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.
எனவே நோய்க்குக் காரணமான பாக்டீரியா மற்றும் அதன் மருந்து உணர்திறன் கண்டறியப்பட்ட பின்னர், சாத்தியமான சூழ்நிலைகளில் மிகவும் பொருத்தமான குறுகிய-அளவிலான மருந்துக்கு சிகிச்சையை மாற்றுவது முக்கியமான மருத்துவ நடைமுறையாகும்.
பாக்டீரியா தொற்றுக்கான முழுமையான மருத்துவ அணுகுமுறை
நவீன பாக்டீரியா சிகிச்சை என்பது ஒரு மருந்தை வழங்குவதுடன் முடிவடைவதில்லை.
முதலில் நோயின் அறிகுறிகள் மதிப்பிடப்படுகின்றன. பின்னர் தேவையான மாதிரிகள் பெறப்படுகின்றன. பாக்டீரியா அடையாளம் காணப்படுகிறது. அதன் மருந்து உணர்திறன் பரிசோதிக்கப்படுகிறது.
பின்னர் நோயாளியின் வயது, உடல் எடை, சிறுநீரக மற்றும் கல்லீரல் செயல்பாடு, தொற்று ஏற்பட்டுள்ள உறுப்பு, மருந்தின் ஊடுருவல் மற்றும் பக்கவிளைவுகள் போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு பொருத்தமான மருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது.
சிகிச்சையின் போது நோயாளியின் மருத்துவ முன்னேற்றம், ஆய்வக முடிவுகள், மருந்தின் விளைவு மற்றும் நச்சுத்தன்மை ஆகியவை கண்காணிக்கப்படுகின்றன.
சில தொற்றுகளில் மருந்து மட்டும் போதுமானதாக இருக்காது.
உதாரணமாக, சீழ்க்கட்டியைத் திறந்து சீழை வெளியேற்றுதல், தொற்றுக்குள்ளான மருத்துவக் கருவியை அகற்றுதல் அல்லது பாதிக்கப்பட்ட திசுவை அறுவைச் சிகிச்சை மூலம் அகற்றுதல் போன்ற தொற்று மூலக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் அவசியமாகலாம்.
எதிர்கால பாக்டீரியா மருத்துவத்தின் திசை
பாக்டீரியா தொடர்பான எதிர்கால மருத்துவம் பல துறைகளின் ஒருங்கிணைப்பாக அமையும்.
நுண்ணுயிரியல் + நோயெதிர்ப்பியல் + மருத்துவ மருந்தியல் + மருந்தியக்கவியல் + மரபணு அறிவியல் + தடுப்பூசி அறிவியல் + துல்லிய மருத்துவம்
ஆகியவை ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டியிருக்கும்.
ஒரு நோயாளியின் பாக்டீரியாவை விரைவாக அடையாளம் காண்பது, அதன் மருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்களை கண்டறிவது, பொருத்தமான மருந்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது, அந்த மருந்தின் சரியான அளவை நிர்ணயிப்பது மற்றும் நோயாளியின் உடலில் மருந்து போதுமான அளவில் சென்றடைகிறதா என்பதை உறுதி செய்வது ஆகியவை எதிர்கால சிகிச்சையின் முக்கிய கூறுகளாக இருக்கும்.
முடிவுரை
பாக்டீரியாக்கள் வெறும் நோயை ஏற்படுத்தும் நுண்ணுயிரிகள் அல்ல. அவை மனித உடலுடனும் சுற்றுச்சூழலுடனும் மிகச் சிக்கலான உயிரியல் உறவைக் கொண்ட மிகப்பெரிய உயிரியல் உலகமாகும்.
பல பாக்டீரியாக்கள் மனித உடலுடன் இணைந்து வாழ்ந்து செரிமானம், வளர்சிதை மாற்றம், நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் வெளிப்புற நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு போன்றவற்றில் உதவுகின்றன.
அதே நேரத்தில் சில நோய்க்கிருமி பாக்டீரியாக்கள் நிமோனியா, மூளைக்காய்ச்சல், காசநோய், செப்சிஸ், சிறுநீர்ப்பாதைத் தொற்று, காயத் தொற்று, இதய உள்சவ்வுத் தொற்று மற்றும் பல்வேறு கடுமையான நோய்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
மனித உடலுக்குள் நுழைந்தவுடன் பாக்டீரியா முதலில் திசுக்களில் ஒட்டிக்கொள்ள முயல்கிறது. பின்னர் பாதுகாப்பு உறை, உயிர்ப்படலம், நச்சுப் பொருட்கள், இரும்பைப் பெறும் சிறப்பு மூலக்கூறுகள் மற்றும் உயிரணுக்களுக்குள் மறைந்து வாழும் திறன் போன்ற பல்வேறு உத்திகளைப் பயன்படுத்தி மனித நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்திலிருந்து தப்பிக்க முயல்கிறது.
இதற்கு எதிராக மனித உடல் தோல், சளிச்சவ்வுகள், நிரப்பு முறை, நியூட்ரோபில்கள், மேக்ரோபேஜ்கள், எதிரணுக்கள் மற்றும் டி வகை நோயெதிர்ப்பு உயிரணுக்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் பல அடுக்குகளில் போராடுகிறது.
நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் பாக்டீரியாவின் உயிரணுச் சுவர், புரத உற்பத்தி, மரபணுப் பொருள் உருவாக்கம், ஃபோலேட் வளர்சிதை மாற்றம் அல்லது உயிரணுச் சவ்வு போன்ற முக்கிய உயிரியல் செயல்பாடுகளைத் தாக்குகின்றன.
ஆனால் பாக்டீரியாக்கள் பரிணாம மாற்றத்தின் மூலம் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மையை தொடர்ந்து உருவாக்குவதால், நவீன மருத்துவம் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையில் உள்ளது.
எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்க புதிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் மட்டும் போதாது.
துல்லியமான நோயறிதல், தடுப்பூசிகள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து மேலாண்மை, மருந்தியல் மற்றும் மருந்தியக்கவியல், பாக்டீரியாவைத் தாக்கும் வைரஸ் சிகிச்சை, நோய்க்கிருமித் திறனைத் தடுக்கும் மருந்துகள், நுண்ணுயிர்த் தொகுதி ஆய்வு, மரபணு அறிவியல் மற்றும் புதிய சிகிச்சை முறைகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்த அணுகுமுறையாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.
இறுதியில், நவீன பாக்டீரியா மருத்துவத்தின் இலக்கு “அனைத்து பாக்டீரியாக்களையும் அழிப்பது” அல்ல.
மாறாக,
“நோயை ஏற்படுத்தும் பாக்டீரியாவைத் துல்லியமாகக் கட்டுப்படுத்தி, மனித உடலைப் பாதுகாத்து, நன்மை பயக்கும் நுண்ணுயிரிகளை முடிந்தவரை காப்பாற்றி, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் எதிர்கால செயல்திறனைப் பாதுகாப்பது”
என்பதே நவீன மருத்துவ அறிவியலின் மிக முக்கியமான நோக்கமாகும்.
