சுவரோவியங்கள் மற்றும் அவற்றின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்படும் காலனித்துவ,பின்காலனித்துவ கருத்துக்கள்

 

தினுரேக்கா மயில்வாகனம்

 
இந்த ஓவியம் “நமது கல்வி முறை பற்றிய ஒரு சமூக விமர்சன ஓவியமாகக் காணப்படுகிறது. இதில் குறியீட்டு  முறையில் கல்வி அமைப்பின் குறைபாடுகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. புத்தகத்தின் உள்ளே செல்லும் மாணவர்கள் சாதாரண முகத்துடனும் தோற்றத்துடனும்  காட்டப்பட்டுள்ளனர். ஆனால்புத்தகத்திலிருந்து வெளியே வரும் மாணவர்கள் கழுதை முகத்துடன் மற்றும் பருமனான உடலுடன் காட்டப்பட்டுள்ளனர். இதன்மூலமாக கழுதை பொதுவாக சுமை சுமக்கும் விலங்காகக் கருதப்படுகிறது. இங்கு அது மனப்பாடக் கல்வி,
சிந்தனை இன்றிய கற்றல்,
அதிகமான பாடச்சுமை என்பவற்றைக் குறிக்கிறது.
அதாவது, கல்வி மாணவர்களின் படைப்பாற்றலை வளர்க்காமல், வெறும் சுமையை ஏற்றுகிறது என்ற கருத்து மறைமுகமாக சொல்லப்படுகிறது. மேலும் பருமனான உடலமைப்பானது மாணவர்கள்அதிகமான புத்தக அறிவால் நிரப்பப்படுகின்றனர் என்பதைக் காட்டுகிறது. மேலும் இவ் ஓவியம் மாணவர்களின் சுயசிந்தனை குறைதல்,
தேர்வு மையப்படுத்தப்பட்ட கல்வி,
புத்தகச் சுமை,
படைப்பாற்றல் ஒடுக்கப்படுதல் போன்ற கல்வி முறையின் குறைபாடுகளை விமர்சிக்கிறது.

 முடிவாக இந்த ஓவியம் நவீன கல்வி முறையின் பலவீனங்களை சிந்திக்க வைக்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. கல்வி என்பது வெறும் புத்தக அறிவாக இல்லாமல், மனிதனின் சிந்தனை, திறமை, படைப்பாற்றல் மற்றும் மனிதநேயத்தை வளர்க்க வேண்டும் என்ற செய்தியை சுட்டிக்காட்டுவதாக அமைந்துள்ளது.

பின்-காலனித்துவக் கருத்துக்களுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கும்போது, கல்வி முறை எவ்வாறு ஆட்சி மற்றும் கட்டுப்பாட்டிற்கான கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதைக் காண முடிகிறது. காலனித்துவ காலத்தில் ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் ஆட்சியை நிலைநிறுத்துவதற்காக கல்வி முறையை அறிமுகப்படுத்தினர். அந்தக் கல்வி முறை மாணவர்களின் சுயசிந்தனை, சொந்த கலாசாரம் மற்றும் பாரம்பரிய அறிவை வளர்ப்பதற்காக அல்ல; மாறாக, ஆட்சியாளர்களுக்கு கீழ்ப்படியும் பணியாளர்களை உருவாக்குவதற்காக அமைக்கப்பட்டது. ஓவியத்தில் காணப்படும் “கழுதை” உருவம் இதனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கழுதை சுமையைச் சுமப்பதைப் போல, காலனித்துவக் கல்வி மாணவர்களின் மீது மனப்பாடம், கட்டுப்பாடு மற்றும் கட்டாய அறிவை ஏற்றியது. பெரிய புத்தகம் காலனித்துவ கல்வி அமைப்பின் அடையாளமாகக் கொள்ளலாம். அந்த அமைப்பிற்குள் நுழையும் மாணவர்கள் தங்களின் இயல்பான சிந்தனையையும் அடையாளத்தையும் இழந்து, ஒரே மாதிரியான அறிவு அமைப்புக்குள் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றனர். இது காலனித்துவத்தின் “ஒரே கலாசார மேலாதிக்கம்” என்ற சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது.  
பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, அரசியல் சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னரும் காலனித்துவ கல்வி அமைப்பின் தாக்கம் தொடர்ந்து நிலவுவதை இவ்வோவியம் விமர்சிக்கிறது. இன்றும் கல்வி:
தேர்வு மையப்படுத்தப்பட்டதாகவும்,
மனப்பாட முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும்,
வேலைவாய்ப்பு போட்டிக்கான கருவியாகவும் மாறியுள்ளது.
இதனால் மாணவர்கள் படைப்பாற்றலுடைய சிந்தனையாளர்களாக அல்லாமல், அமைப்புக்குள் இயங்கும் இயந்திர மனிதர்களாக உருவாக்கப்படுகின்றமையினையும் காட்டுகின்றது. இதனால், இவ்வோவியம் கல்வி என்பது விடுதலையின் கருவியாக இல்லாமல், காலனித்துவத்தின் தொடர்ச்சியான கட்டுப்பாட்டு அமைப்பாக இன்னும் செயல்படுகின்றது என்ற பின்-காலனித்துவ விமர்சனத்தை வலுவாக வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஓவியம் ஒரு சமூக விமர்சனக் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் நையாண்டி  பாணி ஓவியமாகத் தோன்றுகிறது. இதில் இரண்டு மனித உருவங்கள் காணப்படுகின்றன. ஒருவர் சுத்தமான உடையுடன் நின்று கொண்டிருக்கிறார் மற்றொருவர் கிழிந்த உடையுடன் தரையில் அமர்ந்திருக்கிறார். ஆனால் அமர்ந்திருப்பவரின் முகத்திற்குப் பதிலாக கண்ணாடி போன்ற சட்டகத்தில் அதே நன்றாக உடையணிந்த மனிதனின் பிரதிபலிப்பு காணப்படுகிறது.இந்த ஓவியம் சமூகத்தில் காணப்படும் இரட்டை முகம், பாசாங்குத்தனம், அல்லது வெளிப்புற தோற்றம் மற்றும் உள்ளார்ந்த உண்மை ஆகியவற்றை சுட்டிக்காட்டும் முகமாக காணப்படுகின்றது.இந்த ஓவியம் சமூகத்தில் காணப்படும் இரட்டை முகம், பாசாங்குத்தனம், அல்லது வெளிப்புற தோற்றம் மற்றும் உள்ளார்ந்த உண்மை ஆகியவற்றை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
நன்றாக உடையணிந்திருப்பவர் சமூகத்தில் உயர்ந்தவராகத் தோன்றுகிறார்.
ஆனால் கண்ணாடியில் பிரதிபலிப்பது, உண்மையில் அவர் உள்ளார்ந்த நிலையில் வறுமை, துயரம் அல்லது மனிதநேயக் குறைபாடுகளுடன் இருப்பதையும் மற்றும்
கிழிந்த உடையுடன் இருக்கும் உருவம் சமூகத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகவும் இருக்கலாம்.இறுதியாக இவ் ஓவியம் “வெளியில் ஒருவர் எப்படி தோன்றினாலும், அவரின் உண்மையான நிலை வேறாக இருக்கலாம்” என்பதே இந்த ஓவியத்தின் முக்கிய செய்தியாக கருதலாம். மேலும், மனிதன் தன்னையே ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும் என்ற தத்துவப் பார்வையையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஓவியத்தை காலனித்துவம் மற்றும் பின்-காலனித்துவம்  என்ற கோணத்தில் அணுகும்போது, இது வெறும் மனித உருவங்களின் காட்சி அல்லாமல், சமூக-அரசியல் அடையாளங்களின் முரண்பாட்டை வெளிப்படுத்தும் ஒரு குறியீட்டு ஓவியமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்தில் மேற்கத்திய ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் கலாசாரம், உடை, மொழி, கல்வி, வாழ்வியல் ஆகியவற்றை “மேம்பட்டவை” எனக் காட்டினர். அதன் விளைவாக காலனிய நாடுகளில் இருந்த மக்களிடம் தாழ்வு உணர்வு உருவாக்கப்பட்டது. நீல கோட், டை போன்ற மேற்கத்திய உடை அணிந்திருக்கும் நபர் “காலனித்துவத்தின் தாக்கத்தால் உருவான புதிய அடையாளத்தை” குறிக்கலாம்.
வெளிப்புறத்தில் அவர் நாகரிகமானவராகத் தோன்றினாலும், கண்ணாடிக்குள் காணப்படும் கிழிந்த உருவம் அவரின் உண்மையான அடையாளம் இன்னும் சிதைந்த நிலையில் இருப்பதைச் சுட்டுகிறது.
இது “காலனித்துவம் மனிதனின் இயல்பான பண்பாட்டு அடையாளத்தை உடைத்தது” என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
 பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் இவ் ஓவியத்தில் கண்ணாடி ஒரு அடையாளப் பிரதிபலிப்பு ஆக செயல்படுகிறது.
வெளியில் மேற்கத்திய தோற்றத்துடன் வாழும் மனிதன், உள்ளார்ந்த நிலையில் இன்னும் ஒடுக்கப்பட்ட காலனிய மனநிலையிலேயே இருக்கிறான்.
இது ஹோமி பாபா (Homi Bhabha) கூறும் “Mimicry” என்ற கருத்தை நினைவூட்டுகிறது; அதாவது காலனியர் போல நடக்க முயலும் காலனிய சமூகத்தின் முரண்பட்ட நிலையினை காட்டுகின்றது.மேலும் “காலனித்துவம் முடிந்தாலும் அதன் மனநிலை இன்னும் மனிதர்களின் உள்ளத்தில் வாழ்கிறது.” என்ற கருத்தையும் காட்டுகின்றது. அதாவது (வெளிப்புறத்தில் நவீனமயமாக்கப்பட்ட வாழ்க்கை,
ஆனால் உள்ளார்ந்த நிலையில் சுய அடையாள இழப்பு,
தன் சொந்த கலாசாரத்திலிருந்து விலகல்,
மேற்கத்திய மதிப்புகளுக்கான அடிமைத்தனம் ஆகியவை) எனவே, இந்த ஓவியம் காலனித்துவத்தின் வெளிப்புற தாக்கத்தையும், பின்-காலனித்துவத்தின் மனநிலைச் சிக்கல்களையும் ஒரே காட்சியில் வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதன் தன்னுடைய உண்மையான அடையாளத்தை இழந்து, வெளிப்புற பாசாங்கு வாழ்க்கையில் வாழும் நிலையை இந்த ஓவியம் நையாண்டி வடிவில் காட்டுகிறது.

இந்த ஓவியம் அன்பு, அமைதி மற்றும் மனிதநேயம் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் சமூகச் சிந்தனை ஓவியமாகும். குறிப்பாக போரும் வன்முறையும் நிறைந்த உலகில் குழந்தைகளின் தூய்மையான அன்பு மனிதர்களை மாற்றக்கூடிய சக்தி உடையது என்ற கருத்தை இது எடுத்துரைக்கிறது.ஓவியத்தின் இடப்புறத்தில் ஒரு சிறுமி ஓவியப் பலகையில் சிவப்பு இதயச் சின்னத்தை வரைகின்றதையும்
வலப்புறத்தில் ஒரு ஆயுதம் தாங்கிய இராணுவ வீரர் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கின்றமையினையும்
மஞ்சள் பின்னணி  தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது. சிறுமியினுடைய ஓவியமானது தூய்மை,
அப்பாவித்தனம்,
எதிர்கால தலைமுறை,
அமைதி மற்றும் நம்பிக்கை என்பவற்றோடு எந்தவித பயமுமின்றி இதயச் சின்னத்தை வரைவது, குழந்தைகளின் மனம் அன்பை மட்டுமே வெளிப்படுத்துகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.போர்,
பாதுகாப்பு,
வன்முறை சூழல்,
மனிதன் எதிர்கொள்ளும் கடின உண்மைகள் என்பவற்றைக இராணுவ வீரரின் உருவம் வெளிப்படுத்துகின்ற போதும் அவரினுடைய அமைதி  அன்பின் முன்னால் வன்முறையும் தளர்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.

 ஆகவே இவ் ஓவியம் வன்முறையை விட அன்பே உயர்ந்தது என்ற மனிதநேயச் செய்தியை வெளிப்படுத்தும் சிந்தனையூட்டும் படைப்பாகும். சமாதானமான உலகை உருவாக்க அன்பும் கருணையும் அவசியம் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.

 இந்த ஓவியத்தை காலனித்துவம் மற்றும் பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் ஆராயும்போது, போர், இராணுவ ஆட்சி, மனிதநேயம் மற்றும் சமாதானத்தின் அவசியம் போன்ற கருத்துக்கள் வெளிப்படுகின்றன. காலனித்துவ காலங்களில் பல நாடுகள் ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டன. அந்த ஆட்சியை நிலைநிறுத்த இராணுவ சக்தி, வன்முறை மற்றும் பயமுறுத்தல் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஓவியத்தில் காணப்படும் இராணுவ வீரர் இந்த காலனித்துவ அதிகாரத்தின் அடையாளமாகக் கொள்ளப்படலாம். ஆயுதம் தாங்கிய அவர், கட்டுப்பாடு, ஆட்சி மற்றும் வன்முறையின் சக்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். காலனித்துவ நாடுகளில் மக்கள் அச்சத்திலும் அடக்குமுறையிலும் வாழ்ந்த சூழலை இது நினைவுபடுத்துகிறது. இதற்கு மாறாக, சிறுமி பின்-காலனித்துவ சமூகத்தின் எதிர்காலத்தையும் புதிய நம்பிக்கையையும் குறிக்கிறாள். அவள் வரையும் சிவப்பு இதயம், அன்பு, மனிதநேயம் மற்றும் சமாதானத்தின் குறியீடாக விளங்குகிறது. இது காலனித்துவ வன்முறைக்கு எதிரான மனிதநேயப் பதிலாகக் காணப்படுகிறது. குழந்தையின் தூய்மையான செயல், வெறுப்பு மற்றும் போரை விட அன்பே மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கக்கூடியது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது.
எனவே, இவ்வோவியம் காலனித்துவ வன்முறையிலிருந்து மனிதநேயம் மற்றும் சமாதானத்தை நோக்கிச் செல்லும் பின்-காலனித்துவ உலகத்தின் மாற்றத்தை சித்தரிக்கும் சமூகச் சிந்தனை ஓவியமாகக் காணப்படுகிறது.

இந்த ஓவியம் மனித வாழ்க்கையை சதுரங்க விளையாட்டுடன் ஒப்பிட்டு, அதிகாரப் போட்டி, அரசியல் சூழ்ச்சி, போர் மற்றும் மனித இழப்புகளை வெளிப்படுத்தும் குறியீட்டு ஓவியமாகக் காணப்படுகிறது.ஓவியத்தின் இடப்பகுதியில் ஒரு பெரிய சதுரங்கப் பலகையும்
அதில் சிதறிக் கிடக்கும் சதுரங்கக் காய்கள் இரத்தக் கறைகளுடன் வரையப்பட்டுள்ளன.அருகில் மேசையின் மீது சில சதுரங்கக் காய்கள் அமைதியாக நிற்கின்ற தன்மையிலும் வரையப்பட்டுள்ளன. சதுரங்கம் என்பது திட்டமிடல், தந்திரம் மற்றும் போட்டியை குறிக்கும். இங்கு அது
அரசியல் அதிகாரப் போட்டி,
சமூக மோதல்கள்,
போர் மற்றும் சூழ்ச்சி என்பவற்றின் அடையாளமாகக் காட்டப்படுகிறது. சிதறிக் கிடக்கும் காய்கள் போரில் உயிரிழந்த மக்களை,
அதிகாரப் போராட்டத்தில் பலியாகும் சாதாரண மனிதர்களை. குறிப்பதாகவும் இருக்கலாம். இரத்தக்கரைகள் மூலமாக வன்முறை,
உயிரிழப்பு,
மனித துயரம் என்பவற்றை வலுவாக வெளிப்படுத்துகின்ற தன்மையும் காணப்படுகின்றது.மேசையின் மீது அமைதியாக நிற்கும் காய்கள்:
அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களை,
போரைக் கட்டுப்படுத்தும் தலைவர்களை,
மக்களின் துயரத்தைத் தூரத்தில் இருந்து பார்ப்பவர்களை குறிக்கலாம்.
அவர்கள் நேரடியாக போரில் ஈடுபடாமல், முடிவுகளை எடுக்கும் சக்தியுடையவர்களாகக் காட்டப்படுகின்றனர்.

 இறுதியாக இவ்வோவியம் சமூக மற்றும் அரசியல் விமர்சனத்தை வெளிப்படுத்தும் சிந்தனையூட்டும் ஓவியமாகும். மனித வாழ்க்கையை ஒரு விளையாட்டாகக் கருதும் அதிகார மனப்பான்மையை இது விமர்சிக்கிறது. 
இந்த ஓவியத்தை காலனித்துவம் மற்றும் பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் ஆராயும்போது, அதிகார அரசியல், ஆக்கிரமிப்பு, போர் மற்றும் சாதாரண மக்களின் துயரம் போன்ற அம்சங்கள் வெளிப்படுகின்றன. பேரரசுகள் உலகின் பல நாடுகளை தங்கள் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நலன்களுக்காக கட்டுப்படுத்தின. அந்த ஆட்சிமுறைகள் பல சமயங்களில் “சதுரங்க விளையாட்டு” போன்ற அரசியல் தந்திரங்களின் மூலம் செயல்பட்டன. ஓவியத்தில் காணப்படும் சதுரங்கப் பலகை, காலனித்துவ சக்திகளின் அரசியல் திட்டமிடல், ஆதிக்க மனப்பான்மை மற்றும் உலகை கட்டுப்படுத்தும் அதிகார விளையாட்டை சித்தரிப்பதாகவும் உள்ளது. காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார இலாபத்திற்காக மக்கள் வாழ்க்கையை ஒரு “விளையாட்டு” போல பயன்படுத்தியதைக் இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. 
பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, அரசியல் சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னரும் அதிகாரப் போட்டி, இன மோதல்கள் மற்றும் உள்நாட்டு அரசியல் சூழ்ச்சிகள் தொடர்வதை இவ்வோவியம் விமர்சிக்கிறது. பல பின்-காலனித்துவ நாடுகளில் அதிகாரத்திற்கான போராட்டங்கள் சாதாரண மக்களின் உயிரிழப்புக்கும் சமூகப் பிரிவினைக்கும் காரணமாக அமைந்தன. இதனால் காலனித்துவத்தின் வன்முறை அரசியல் புதிய வடிவங்களில் தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பதை ஓவியம் வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஓவியம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பும் உலக மாசுபாடும் தொடர்பான ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு ஓவியமாகும். மனித செயற்பாடுகளால் பூமி எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறியீட்டு வடிவில் வெளிப்படுத்துகிறது.ஓவியத்தின் மையத்தில் பூமி மனித உருவத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளதோடு
பூமி சோர்வுற்று துயரமடைந்த நிலையில் காணப்படுவதாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மேல்பகுதியில் மரங்கள், பறவைகள், மேகம், சூரியன் போன்ற இயற்கைக் கூறுகளும்
கீழ்ப்பகுதியில் புகை, குப்பைகள், இரசாயன கழிவுகள், அணு ஆபத்து குறியீடு போன்றவையும் காட்டப்பட்டுள்ளன. மேலும் பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளமையானது 
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை சுட்டுகின்றது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது:
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

.    மேலுள்ள இயற்கைக் கூறுகள் தூய்மையான இயற்கை,அமைதி போன்றவற்றையும் கீழ்ப்பகுதியில் காணப்படும் மாசுபாடு பூமியின் துயரநிலையினையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.மனிதர்களின் பொறுப்பற்ற செயல்களால் பூமி பாதிக்கப்படுவதை எடுத்துரைக்கிறது. இயற்கையைப் பாதுகாக்காவிட்டால் உலகம் பெரும் ஆபத்துக்குள்ளாகும் என்ற எச்சரிக்கையும் ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு அடிப்படையில் சுட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஓவியம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பும் உலக மாசுபாடும் தொடர்பான ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு ஓவியமாகும். மனித செயற்பாடுகளால் பூமி எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறியீட்டு வடிவில் வெளிப்படுத்துகிறது.ஓவியத்தின் மையத்தில் பூமி மனித உருவத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளதோடு
பூமி சோர்வுற்று துயரமடைந்த நிலையில் காணப்படுவதாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மேல்பகுதியில் மரங்கள், பறவைகள், மேகம், சூரியன் போன்ற இயற்கைக் கூறுகளும்
கீழ்ப்பகுதியில் புகை, குப்பைகள், இரசாயன கழிவுகள், அணு ஆபத்து குறியீடு போன்றவையும் காட்டப்பட்டுள்ளன. மேலும் பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளமையானது 
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை சுட்டுகின்றது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது:
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

.    மேலுள்ள இயற்கைக் கூறுகள் தூய்மையான இயற்கை,அமைதி போன்றவற்றையும் கீழ்ப்பகுதியில் காணப்படும் மாசுபாடு பூமியின் துயரநிலையினையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.மனிதர்களின் பொறுப்பற்ற செயல்களால் பூமி பாதிக்கப்படுவதை எடுத்துரைக்கிறது. இயற்கையைப் பாதுகாக்காவிட்டால் உலகம் பெரும் ஆபத்துக்குள்ளாகும் என்ற எச்சரிக்கையும் ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு அடிப்படையில் சுட்டப்பட்டுள்ளது.இந்த ஓவியம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பும் உலக மாசுபாடும் தொடர்பான ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு ஓவியமாகும். மனித செயற்பாடுகளால் பூமி எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறியீட்டு வடிவில் வெளிப்படுத்துகிறது.ஓவியத்தின் மையத்தில் பூமி மனித உருவத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளதோடு
பூமி சோர்வுற்று துயரமடைந்த நிலையில் காணப்படுவதாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மேல்பகுதியில் மரங்கள், பறவைகள், மேகம், சூரியன் போன்ற இயற்கைக் கூறுகளும்
கீழ்ப்பகுதியில் புகை, குப்பைகள், இரசாயன கழிவுகள், அணு ஆபத்து குறியீடு போன்றவையும் காட்டப்பட்டுள்ளன. மேலும் பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளமையானது 
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை சுட்டுகின்றது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது:
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.பூமிக்கு கைகள் மற்றும் முகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது
பூமியும் உயிருள்ள ஒன்றாகும்,
அது மனிதர்களின் செயல்களால் வேதனைப்படுகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

.    மேலுள்ள இயற்கைக் கூறுகள் தூய்மையான இயற்கை,அமைதி போன்றவற்றையும் கீழ்ப்பகுதியில் காணப்படும் மாசுபாடு பூமியின் துயரநிலையினையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.மனிதர்களின் பொறுப்பற்ற செயல்களால் பூமி பாதிக்கப்படுவதை எடுத்துரைக்கிறது. இயற்கையைப் பாதுகாக்காவிட்டால் உலகம் பெரும் ஆபத்துக்குள்ளாகும் என்ற எச்சரிக்கையும் ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு அடிப்படையில் சுட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஓவியத்தை காலனித்துவம் மற்றும் பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் நோக்கும் போது இயற்கை வளங்களின் சுரண்டல், தொழில்மயமாக்கல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அழிவு போன்ற அம்சங்கள் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றன.காலனித்துவ காலங்களில் ஐரோப்பிய பேரரசுகள் ஆசியா, ஆபிரிக்கா மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளின் இயற்கை வளங்களை தங்களின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்காக அதிகளவில் சுரண்டின. காடுகள் அழிக்கப்பட்டன, சுரங்கங்கள் தோண்டப்பட்டன, தொழிற்சாலைகள் அமைக்கப்பட்டன, மற்றும் இயற்கை மனித லாபத்திற்கான பொருளாக மட்டுமே கருதப்பட்டது. ஓவியத்தின் கீழ்ப்பகுதியில் காணப்படும் புகை, இரசாயனக் கழிவுகள் மற்றும் மாசுபாடு ஆகியவை இந்த காலனித்துவ சுரண்டலின் விளைவுகளை நினைவூட்டுகின்றன.
. பின்-காலனித்துவக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, அரசியல் சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னரும் பல முன்னாள் காலனித்துவ நாடுகள் மேற்கத்திய வளர்ச்சி மாதிரியைத் தொடர்ந்து பின்பற்றின. தொழில்மயமாக்கல், நகரமயமாக்கல் மற்றும் உலகமயமாக்கல் காரணமாக சுற்றுச்சூழல் அழிவு மேலும் அதிகரித்தது. ஓவியத்தில் காணப்படும் அணு ஆபத்து குறியீடு மற்றும் கரும்புகை, நவீன தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் அபாயகரமான விளைவுகளைக் காட்டுகின்றன. எனவே, இவ்வோவியம் காலனித்துவ மற்றும் பின்-காலனித்துவ உலகில் ஏற்பட்ட இயற்கை வள சுரண்டல், தொழில்மயமாக்கல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அழிவுகளை விமர்சிக்கும் விழிப்புணர்வு ஓவியமாகக் காணப்படுகிறது. “மனித முன்னேற்றம் இயற்கை அழிவின் மீது அமைந்திருக்கக் கூடாது” என்ற ஆழமான செய்தியை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஓவியம் மனிதனின் “பரிணாம வளர்ச்சி” பற்றிய பாரம்பரியக் கருத்தை விமர்சன ரீதியில் சித்தரிக்கும் ஒரு சமூக-அரசியல் கருத்தோவியமாகும். “THE EVOLUTION WE NEVER EXPECTED” என்ற வாசகம், மனிதன் முன்னேற்றம் அடைந்ததாக நம்பினாலும், அந்த முன்னேற்றம் இயற்கையையும் மனித வேர்களையும் அழிக்கும் வகையில் மாறிவிட்டதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஓவியத்தின் மேற்பகுதியில் குரங்கில் இருந்து நவீன மனிதனாக மாறும் பரிணாம நிலைகள் காட்டப்பட்டுள்ளன. இது அறிவியல் உலகில் பரவலாக அறியப்படும் “Evolution of Man” என்ற உருவகத்தை நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் ஓவியர் தன்னுடைய படைப்பின் மூலமாக புதிய கருத்தினை முன்வைக்கின்றார். ஆரம்பத்தில் காணப்படும் உருவங்களின் கீழ் பசுமையான வேர்கள் காணப்படுகின்றமையும்
மனிதன் நவீனமடையும் போதெல்லாம் அந்த  சுருங்குகின்றனவாகவும் சித்தரித்துள்ளார் இது நவீனமயமாக்லின் தாக்கத்தினை காட்டுகின்றது. அதாவது மனித முன்னேற்றமானது இயற்கை அழிவையும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியானது சுற்றுச்சூழல் வேரிழப்பினையும் ஏற்படுத்துவதோடு நவீனமயமாக்கல் மனிதனுக்கும் இயற்கைக்குமான இணைப்பினை துண்டிக்கின்றமையினையும் இவ் ஓவியம் மூலமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் தங்களை நாகரிகத்தை கொண்டு வருபவர்கள் எனக் காட்டினர். அவர்கள்
தொழில்நுட்பம்,
ரயில்வே,
நகரமயமாக்கல்,
தொழிற்துறை வளர்ச்சி
போன்றவற்றை முன்னேற்றத்தின் அடையாளங்களாக எடுத்துக்காட்டினர் இது நாளடைவில் காடழிப்பு,
நில வள சுரண்டல்,
தோட்டப் பொருளாதாரம்,
பூர்வகுடி மக்களின் இடம்பெயர்வு போன்ற செயற்பாடுகளுக்கான காரணங்களாக அமைந்தன.இந்த ஓவியத்தில் மனிதன் முன்னேறுவதுடன் வேர்கள் அழிவது போல, காலனித்துவ முன்னேற்றமும் இயற்கை மற்றும் உள்ளூர் பண்பாட்டின் வேர்களை அழித்ததாகவும் கொள்ளலாம். இந்த ஓவியம் மனிதன் உண்மையில் முன்னேற்றமடைந்தானா? அல்லது இயற்கையிலிருந்து வேரறுக்கப்பட்டானா? என்ற பின் காலனித்துவ சிந்தனையினையும் சுட்டுகின்றது. அதனடிப்படையில்
காலனித்துவம் மனிதர்களை மட்டுமல்ல,
நிலம், காடு, நீர், இயற்கை வளங்களையும் சுரண்டியது.
இந்த ஓவியம் அந்த சுரண்டலின் விளைவாக
மனிதன் இயற்கையை இழந்தான்,
வேரற்ற வாழ்க்கையை அடைந்தான்
என்பதை காட்சியாக வெளிப்படுத்துகிறது.