ஆறகளூர் பொன் வெங்கடேசன்
முன்னுரை
தமிழகத்தின் பழமையைப் பேசும்போது நாம் பெரும்பாலும் கோயில் கோபுரங்களையும், சிற்பங்களையும், கோட்டைச் சுவர்களையும் மட்டுமே நினைவு கூர்கிறோம். ஆனால் அந்தக் கோயில்களுக்குப் பின்னாலும், கோட்டைகளுக்கு உள்ளேயும் மக்களின் வயிற்றை நிரப்பிய ஒரு மாபெரும் அமைப்பு இருந்தது. அதுதான் தானியக் களஞ்சியம்.
கோயிலுக்கு வரியாகவும், வருவாயாகவும், காணிக்கையாகவும் வந்த தானியங்கள் இந்தக் களஞ்சியங்களில் சேமிக்கப்பட்டன. போர் காலங்களிலும், பஞ்ச காலங்களிலும் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்ட போது மக்களுக்கும் தானியங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன.
இந்தக் கட்டுரை தமிழகக் கோயில் களஞ்சியங்கள், அவற்றின் கட்டடக் கலை, பயன்பாடு, மற்றும் சேலம் மாவட்டம் ஆத்தூர் கோட்டையில் உள்ள தானியக் கிடங்கு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து விளக்குகிறது.
1. கோயில் என்பது வெறும் வழிபாட்டுத் தலம் அல்ல
சோழர், பாண்டியர், நாயக்கர் காலத்தில் கோயில் என்பது ஊரின் மையம். அது வங்கியாகவும், நீதிமன்றமாகவும், கலைக்கூடமாகவும், பள்ளிக்கூடமாகவும், அதையும் தாண்டி ஊரின் உணவுக் கிடங்காகவும் இருந்தது.
கோயில்களுக்கு ஏராளமான நிலங்கள் இருந்தன. அந்த நிலங்களில் விளைந்த நெல், கம்பு, கேழ்வரகு, திணை, சோளம், வரகு, சாமை போன்ற தானியங்கள் கோயிலுக்கு வரியாகவும், குத்தகையாகவும், காணிக்கையாகவும் வந்து சேர்ந்தன. இவை அனைத்தும் ஓரிடத்தில் பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கப்பட வேண்டும். அதற்காகவே கோயில் வளாகத்துக்குள், கோட்டைச் சுவர் போன்ற பாதுகாப்புடன் களஞ்சியங்கள் கட்டப்பட்டன.
இந்தத் தானியங்கள் எதற்குப் பயன்பட்டன?
1. தினசரி நைவேத்தியம்: இறைவனுக்கு நாள்தோறும் படைக்கும் அன்னம், பிரசாதம்.
2. அன்னதானம்: கோயிலுக்கு வரும் அடியவர்கள், ஏழைகள், வழிப்போக்கர்களுக்கு உணவு.
3. பணியாளர்கள் ஊதியம்: கோயில் பணியாளர்கள், சிற்பிகள், இசைக்கலைஞர்கள், வேதம் ஓதுபவர்களுக்கு நெல்லாகவே ஊதியம் வழங்கப்பட்டது.
4. திருவிழா செலவு: பெரிய திருவிழாக்களின் போது ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு உணவு.
5. நெருக்கடி கால உதவி: பஞ்சம், வெள்ளம், போர் காலங்களில் மக்களுக்கு தானியம் பகிர்ந்தளித்தல்.
அதாவது, கோயில் அன்றைய பொது விநியோக அமைப்பாக செயல்பட்டது.
2. களஞ்சியங்களின் கட்டடக் கலை - முன்னோர்களின் அறிவியல்
ஸ்ரீரங்கம், திருப்பாலைத்துறை, காளக்காடு போன்ற இடங்களில் உள்ள களஞ்சியங்களைப் பார்த்தால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரியும். எல்லாக் களஞ்சியங்களும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரி - வட்ட வடிவம், குவிமாடம் போன்ற கூரை, மிகக் குறைந்த சாளரங்கள்.
இது வெறும் அழகுக்காக அல்ல, முழுக்க முழுக்க அறிவியல்.
வட்ட வடிவம்: மூலைகள் இல்லாததால் எலி, பூச்சிகள் தங்குவதற்கு இடமில்லை. காற்று சீராகச் சுழலும். சுவரில் வெடிப்பு வருவது குறைவு.
தடிமனான செங்கல் சுவர்: வெளியே எவ்வளவு வெயில் அடித்தாலும் உள்ளே குளிர்ச்சியாக இருக்கும். தானியம் கெடாமல், பூஞ்சை பிடிக்காமல் பல ஆண்டுகள் இருக்கும்.
மேலே சிறு துளை: நெல்லை மேலிருந்து கொட்டுவதற்கும், காற்றோட்டத்திற்கும் மட்டுமே சிறு துளைகள். மழைநீர் உள்ளே புகாதபடி கூம்பு வடிவ கூரை.
கீழே இருந்து எடுக்கும் வசதி: பல களஞ்சியங்களில் அடிப்பகுதியில் நெல்லை எடுக்க சிறு வாயில் இருக்கும். முதலில் போட்ட நெல் முதலில் வெளியே வரும் முறை இது.
இன்றைய நவீன சேமிப்புக் கிடங்குகள் (Silos) கூட இதே வட்ட வடிவத்தில்தான் கட்டப்படுகின்றன. நம் முன்னோர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள்.
கோயில் கோபுரக் கலசங்களிலும் கூட நெல், கேழ்வரகு, திணை, சோளம், எள் போன்ற தானியங்களை வைத்து பாதுகாத்து வந்தார்கள் என்று கூறப்படுகிறது. விதை நெல்லைப் பாதுகாக்கும் முறையாகவும் இது இருந்தது.
3. புகழ்பெற்ற சில கோயில்
களஞ்சியங்கள் 3.1 ஸ்ரீரங்கம் - ரங்கநாதர் கோயில் கொட்டாரம்
ஸ்ரீரங்கம் கோயிலின் இரண்டாம் பிரகாரத்தில் 5 பிரம்மாண்டமான உருளை வடிவ களஞ்சியங்கள் அருகருகே உள்ளன. இவை சுமார் ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு தஞ்சை நாயக்கர்கள் காலத்தில் கட்டப்பட்டவை. பக்தர்கள் காணிக்கையாகக் கொடுத்த தானியங்கள் இங்குதான் சேமிக்கப்பட்டன. வறட்சி, வெள்ளம், புயல் போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்களுக்காக எதிர்காலத் தேவைக்காக தானியங்களைப் பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கவே இந்தக் களஞ்சியங்கள் கட்டப்பட்டன.
3.2 திருப்பாலைத்துறை - பாலைவனநாதர் கோயில்
பாபநாசம் அருகே திருப்பாலைத்துறை கோயில் நெற்களஞ்சியம் தஞ்சை நாயக்க மன்னர் ரகுநாத நாயக்கர் (கி.பி. 1600-1634) காலத்தில் கட்டப்பட்டது. சுமார் 12,000 கலம் நெல்லை சேமிக்கும் அளவு கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது.
3.3 காளக்காடு மற்றும் பிற கோயில்கள்
காளக்காடு கோயில் களஞ்சியம், தஞ்சை, திருவாரூர், கும்பகோணம், மதுரை, திருநெல்வேலி பகுதிகளில் உள்ள பல பழைய கோயில்களிலும் இதே போன்ற களஞ்சியங்கள் உண்டு. கோயில் பெரியதாக இருந்தால் களஞ்சியமும் பெரியதாக இருக்கும்.
4. போரும் பஞ்சமும் வந்தபோது...
இந்தக் களஞ்சியங்களின் உண்மையான மதிப்பு நெருக்கடி காலத்தில்தான் தெரிந்தது.
மழை பொய்த்துப் பஞ்சம் வந்தாலும், போர் நடந்து விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டாலும், அரசன் முதலில் கோயில் களஞ்சியத்தைத்தான் திறப்பான். அங்கிருந்து மக்களுக்கு நெல் பகிர்ந்தளிக்கப்படும். இதனால்தான் களஞ்சியங்கள் கோயிலுக்குள், அதாவது யாரும் எளிதில் கொள்ளையடிக்க முடியாத பாதுகாப்பான இடத்தில் கட்டப்பட்டன.
கோயில் களஞ்சியம் மக்களுக்காக என்றால், கோட்டை கிடங்கு படைவீரர்களுக்காகவும், போருக்காகவும் இருந்தது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொண்டால்தான் ஆத்தூர் கோட்டை தானியக் கிடங்கின் சிறப்பு புரியும்.
5. சேலம் மாவட்டம் - ஆத்தூர் கோட்டை தானியக் கிடங்கு 5.1 ஆத்தூர் கோட்டை எங்கே? யார் கட்டியது?
ஆத்தூர் கோட்டை சேலத்தில் இருந்து சுமார் 51 கி.மீ கிழக்கே, சேலம் - கடலூர் சாலையில், வசிஷ்ட நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது.
இந்தக் கோட்டையை 17-ம் நூற்றாண்டில் மதுரை நாயக்கர்கள் கீழ் இருந்த பாளையக்காரரான கெட்டி முதலியார் வம்சத்தைச் சேர்ந்த லட்சுமண நாயக்கன் கட்டினார் என்று வரலாறு கூறுகிறது. சில குறிப்புகள் 16-ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் கூறுகின்றன.
பிற்காலத்தில் இது மைசூர் அரசர்கள், ஹைதர் அலி, திப்பு சுல்தான், ஆங்கிலேய கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆகியோர் கைக்கு மாறி மாறி வந்தது. திப்பு சுல்தான் காலத்தில் இது ஆயுதக் கிடங்காகவும், கண்காணிப்புக் கோபுரமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.
1792 ஸ்ரீரங்கப்பட்டண ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு ஆங்கிலேயர் வசம் வந்த இந்தக் கோட்டை 1854 வரை இராணுவ முகாமாக (garrison) இருந்தது.
5.2 கிடங்கின் அமைப்பு - கோயில் களஞ்சியத்திலிருந்து மாறுபட்டது
ஆத்தூர் கோட்டை கிடங்கு கோயில் களஞ்சியம் போல வட்ட வடிவில் இல்லாமல், நீள் செவ்வக வடிவில், கோட்டைக் கட்டடம் போலவே கட்டப்பட்டுள்ளது. இது சாதாரண கோயில் நெற்களஞ்சியம் அல்ல. இது கோட்டைக்குள் இருந்த இராணுவ தானியக் கிடங்கு.
வெளித்தோற்றம்: நீளமான செவ்வகக் கட்டடம். கீழே பெரிய கருங்கற்களால் அஸ்திவாரம், மேலே செங்கல் சுவர், அதன் மேல் பாதி வட்ட வடிவ கூரை (Vaulted Roof). கூரையின் ஓரத்தில் சிறு அலங்காரப் பட்டை (Cornice) உள்ளது. தற்போது சில இடங்களில் பச்சை இரும்பு வேலி போடப்பட்டு பாதுகாக்கப்படுகிறது.
உட்புறம்: உள்ளே மிகப் பெரிய ஒரே அறை. சுவர்கள் மிகவும் தடிமன். கீழ்ப்பகுதி முழுவதும் கருங்கல், மேல்பகுதி செங்கல். வெளிச்சத்துக்காகவும் காற்றோட்டத்துக்காகவும் மிகச் சிறிய சாளரங்கள் மட்டுமே. இதுதான் தானியம் கெடாமல் இருக்கக் காரணம்.
நுழைவாயில்: கற்களால் ஆன சிறிய, தாழ்வான வாயில். எதிரி எளிதில் நுழைய முடியாதபடி, வெப்பம், ஈரம் உள்ளே புகாதபடி வேண்டுமென்றே சிறியதாக வைக்கப்பட்டது.
ஆத்தூர் கோட்டையில் இரண்டு பெரிய அரண்மனைகள், ஓய்வு மண்டபங்கள், தானியங்களுக்கான சேமிப்புக் கட்டடங்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் வெடிமருந்துகளுக்கான கிடங்கு ஆகியவை இருந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன.
முகப்பில் கூர்மையான வளைவு வடிவ (Pointed Arch) சாளரங்கள் கொண்ட மற்றொரு சிறு கிடங்கு / அலுவலகக் கட்டடமும் அங்கு காணப்படுகிறது.
5.3 இந்தக் கிடங்கு எதற்கு?
1. படைக்கு உணவு: கோட்டையில் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்கள் தங்கியிருப்பார்கள். போர் வந்தால் கோட்டை வாசல் மூடப்படும். வெளியில் இருந்து உணவு வராது. அப்போது மாதக்கணக்கில் உணவளிக்க இந்தக் கிடங்கில்தான் நெல், கம்பு, கேழ்வரகு, பயறு வகைகள் சேமிக்கப்பட்டன.
2. வரியாக வந்த தானியம்: சுற்றுவட்டார விவசாயிகளிடம் இருந்து வரியாக வந்த நெல் இங்கு கொட்டப்பட்டது.
3. பஞ்ச கால உதவி: போர் இல்லாத காலத்தில், பஞ்சம் வந்தால் கோட்டையில் இருந்து மக்களுக்கும் தானியம் வழங்கப்பட்டது.
5.4 ஏன் இப்படிக் கட்டினார்கள்? -
அறிவியல் • தடிமனான சுவர்: வெளியே வெயில் அடித்தாலும் உள்ளே குளிர்ச்சி. தானியம் பூச்சி பிடிக்காமல், வெப்பத்தால் கெடாமல் இருக்கும். • கருங்கல் அடித்தளம்: நிலத்தின் ஈரம் மேலே ஏறாது. எலி குடைய முடியாது. • வளைவுக் கூரை: மழைநீர் தங்காமல் வழிந்துவிடும். கூரை இடிந்து விழாமல் பல நூறு ஆண்டுகள் நிற்கும். • சிறு சாளரம், சிறு வாயில்: காற்று மட்டும் வரும், திருடன், எதிரி, மழை உள்ளே வர முடியாது.
6. இன்றைய நிலை - நாம் காக்க வேண்டிய பொக்கிஷம்
இன்று பல களஞ்சியங்கள் பயன்பாட்டில் இல்லை. சில இடிந்து, செடி கொடிகள் மூடி, பராமரிப்பின்றிக் கிடக்கின்றன. ஸ்ரீரங்கம் போன்ற சில இடங்களில் மட்டும் இந்து சமய அறநிலையத்துறை சார்பில் மறுசீரமைப்புப் பணிகள் நடந்துள்ளன.
ஆத்தூர் கோட்டை தானியக் கிடங்கில் இன்று தானியம் இல்லை. ஆனால் கட்டடம் மட்டும் அப்படியே நிற்கிறது. சில இடங்களில் சுவர் பெயர்ந்து, கூரை சிதைந்து கிடக்கிறது. சில இடங்களில் அதன் சுவரில் துணிகள் காயப் போடப்பட்டிருப்பது, நம் பாரம்பரியச் சின்னங்களை நாம் எவ்வளவு அலட்சியமாக வைத்திருக்கிறோம் என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆத்தூர் கோட்டையைப் பழமைச் சின்னமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நாடாளுமன்றத்திலேயே கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆனால் இவை வெறும் பழைய கட்டடங்கள் அல்ல. இவை நம் முன்னோர்களின் உணவுப் பாதுகாப்பு, பொருளாதார மேலாண்மை, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றின் அடையாளங்கள்.
ஒரு கோயில் தன் ஊரைப் பட்டினி போடாமல் காத்த வரலாற்றின் சாட்சிகள் இந்தக் களஞ்சியங்கள். ஒரு கோட்டை தன் படையைப் பட்டினி போடாமல் காத்த வரலாற்றின் சாட்சி ஆத்தூர் கிடங்கு.
முடிவுரை
கோயில் என்பது கல்லால் கட்டப்பட்ட இறைவனின் வீடு மட்டுமல்ல; மக்களின் வயிற்றை நிரப்பிய உயிர்க் கிடங்கும் கூட.
கோட்டை என்பது போருக்கான இடம் மட்டுமல்ல; பசிக்கான பாதுகாப்பு அரணும் கூட.
ஆத்தூர் கோட்டை தானியக் கிடங்கு என்பது வெறும் சேமிப்பு அறை அல்ல. அது ஒரு காலத்தில் ஒரு படையையும், ஒரு ஊரையும் பட்டினியில் இருந்து காத்த உயிர்க் கோட்டை.
இந்த வரலாற்றை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்வது நம் கடமை.
- ஆறகளூர் பொன் வெங்கடேசன்
சேலம் வரலாற்று ஆய்வு மையம்

.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)

.jpeg)
.jpeg)

.jpeg)
.jpeg)





