ஏ.கங்காதரன் (MBA), பொருளாதார ஆய்வாளர்
1. அறிமுகம் (Introduction)
இலங்கையின் தேசிய பொருளாதாரத்தில் விவசாயத் துறை எப்போதும் ஒரு முதன்மையான தூணாக விளங்கி வருகிறது. நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) சுமார் 7% - 8% பங்களிப்பை வழங்குவதுடன், நாட்டின் மொத்தத் தொழிலாளர்களில் சுமார் 25% முதல் 27% வரையிலான மக்களுக்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் வாழ்வாதாரத்தை வழங்குகிறது.
இருப்பினும், கடந்த பத்தாண்டுகளில் (2016 – 2026) இலங்கையின் விவசாயத் துறை கடுமையான பொருளாதார சவால்கள், சீரற்ற காலநிலை மாற்றங்கள், மற்றும் கொள்கை ரீதியான தவறான தீர்மானங்கள் ஆகியவற்றால் பெரும் கொந்தளிப்பான காலக்கட்டத்தைச் சந்தித்துள்ளது. இக்கட்டுரையில், கடந்த பத்தாண்டுகளில் இலங்கையின் விவசாய வளர்ச்சிப் போக்கு, உள்ளூர் உணவு உற்பத்திக்கும் வெளிநாட்டு உணவு இறக்குமதிக்கும் இடையிலான ஒப்பீடு, இந்திய விவசாயத் துறையின் வளர்ச்சி மாதிரியுடனான ஒப்பாய்வு மற்றும் இலங்கை விவசாயத் துறையை மீட்டெடுப்பதற்கான பொருளாதார மூலோபாயங்கள் விரிவாக ஆராயப்படுகின்றன.
2. கடந்த பத்தாண்டுகளில் இலங்கையின் விவசாய வளர்ச்சிப் போக்குகள் (2016–2026)
கடந்த பத்து ஆண்டுகளின் விவசாய வளர்ச்சியை நான்கு முக்கிய கட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம்:
[2016-2020: சீரான வளர்ச்சி] ➔ [2021: உரத்தடை வீழ்ச்சி] ➔ [2022-2023: பொருளாதார நெருக்கடி] ➔ [2024-2026: மீட்பு & சீர்திருத்தம்]
அ) 2016 – 2020: சீரான ஆனால் மந்தமான வளர்ச்சி
இக்காலகட்டத்தில் இலங்கை அரிசி, காய்கறிகள் மற்றும் பழங்கள் உற்பத்தியில் ஏறக்குறைய தன்னிறைவு நிலையை எட்டியிருந்தது. நெல் உற்பத்தி ஆண்டிற்கு சராசரியாக 4.5 மில்லியன் மெட்ரிக் தொன்னாக இருந்தது. எனினும், பாரம்பரிய சாகுபடி முறைகள், போதிய தொழில்நுட்பமின்மை மற்றும் திறனற்ற விநியோகச் சங்கிலி காரணமாக விவசாயத் துறையின் வருடாந்திர வளர்ச்சி 1% முதல் 2% வரையிலேயே தேங்கிக் கிடந்தது.
ஆ) 2021: இரசாயன உரத்தடையும் பேரழிவும்
2021 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அரசு இரசாயன உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளுக்கு உடனடியாக விதித்த முழுமையான தடை, இலங்கை விவசாய வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
- நெல் உற்பத்தி வீழ்ச்சி: 2021/2022 ‘மஹா’ பருவத்தில் நெல் உற்பத்தி சுமார் 40% - 50% வரை சரிந்தது.
- தேயிலை மற்றும் ஏற்றுமதிப் பயிர்கள்: நாட்டின் முக்கிய அந்நியச் செலவாணி ஈட்டித் தரும் தேயிலை உற்பத்தி 20%க்கும் அதிகமாக வீழ்ந்தது.
- உணவுப் பாதுகாப்பு அச்சம்: நாடு தழுவிய அளவில் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு, தாராளமாக அரிசியை இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் உருவானது.
இ) 2022 – 2023: பொருளாதார நெருக்கடியும் பணவீக்கமும்
அந்நியச் செலவாணி கையிருப்பு பூச்சிய நிலையை அடைந்ததால், இலங்கை கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிக்கு உள்ளானது.
- எரிபொருள், மின்சாரம் மற்றும் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உரங்களின் விலைகள் 300% வரை உயர்ந்தன.
- உணவுப் பணவீக்கம் (Food Inflation) 2022 இன் பிற்பகுதியில் 90% ஐத் தாண்டியது, இதனால் சாமானிய மக்களின் உணவு நுகர்வுத் திறன் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது.
ஈ) 2024 – 2026: மீட்புக் காலமும் தற்போதைய நிலையும்
2024 முதல் முன்னெடுக்கப்பட்ட சர்வதேச நிதியத்தின் (IMF) நிபந்தனைகள், மானிய மறுசீரமைப்பு மற்றும் சர்வதேச சமூகத்தின் உர உதவிகள் காரணமாக விவசாயத் துறை மெதுவாக மீட்சியடைந்து வருகிறது. 2025/2026 காலப்பகுதியில் நெல் உற்பத்தி மீண்டும் 4.2 - 4.5 மில்லியன் மெட்ரிக் தொன்னை எட்டியுள்ள போதிலும், உற்பத்திச் செலவு உயர்வு மற்றும் சந்தை விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் விவசாயிகளுக்குப் பெரும் சவாலாகவே உள்ளன.
3. உள்ளூர் உணவு உற்பத்தி vs வெளிநாட்டு உணவு இறக்குமதி (2016 – 2026 ஒப்பீடு)
இலங்கை தனது அத்தியாவசிய உணவுத் தேவைகளுக்கு உள்ளூர் உற்பத்தியையும் இறக்குமதியையும் எவ்வாறு சார்ந்துள்ளது என்பதை கடந்த பத்தாண்டு தரவுகள் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.
அ) நெல் மற்றும் அரிசி (Paddy & Rice)
- 2016 - 2020: இலங்கை அரிசியில் 95% க்கும் மேல் தன்னிறைவு பெற்றிருந்தது. மிகக் குறைந்த அளவே (வாசம் கொண்ட அரிசி வகைகள்) இறக்குமதி செய்யப்பட்டது.
- 2021 - 2023: 2021 உரத் தடையால் 2022 இல் மட்டும் சுமார் 800,000 மெட்ரிக் தொன்னுக்கும் அதிகமான அரிசி வெளிநாடுகளில் (இந்தியா, மியான்மர், வியட்நாம்) இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டது.
- 2024 - 2026: உள்ளூர் நெல் சாகுபடி சீரடைந்து இறக்குமதி 5% க்கும் கீழ் குறைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆ) பால் மற்றும் பால் சார்ந்த பொருட்கள் (Dairy Products)
- இலங்கை தனது பால் தேவையில் சுமார் 30% - 35% மட்டுமே உள்ளூரில் ఉత్పత్తి செய்கிறது.
- எஞ்சிய 65% - 70% தேவை நியூசிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பால்மா (Milk Powder) மூலமே பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் இதற்காக ஆண்டுதோறும் சராசரியாக 300 - 350 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் செலவிடப்பட்டுள்ளன.
இ) பருப்பு, சர்க்கரை மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்கள்
- மைசூர் பருப்பு (Lentils): 100% இறக்குமதியைச் சார்ந்துள்ளது (முக்கியமாக கனடா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா).
- சர்க்கரை (Sugar): உள்நாட்டு உற்பத்தி (செவனகல, பெல்வத்த) நாட்டின் தேவையில் 10% - 15% மட்டுமே பூர்த்தி செய்கிறது. எஞ்சிய 85% இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது.
- வெங்காயம் மற்றும் உருளைக்கிழங்கு: உள்ளூர் பருவ காலத்தில் (யாழ்ப்பாணம், நுவரெலியா, வெலிமடை) 50% - 60% தேவை பூர்த்தி செய்யப்பட்டாலும், ஏனைய காலங்களில் இந்திய இறக்குமதியே முதன்மையானது.
உள்ளூர் உற்பத்தி vs இறக்குமதி ஒப்பீட்டு அட்டவணை (சராசரி தரவு 2016–2026)
| உணவுப் பொருள் | உள்ளூர் உற்பத்திப் பங்கு (%) | வெளிநாட்டு இறக்குமதிப் பங்கு (%) | முதன்மை இறக்குமதி நாடுகள் |
|---|---|---|---|
| அரிசி (Rice) | 85% – 95% | 5% – 15% | இந்தியா, மியான்மர், வியட்நாம் |
| பால் பொருட்கள் (Dairy) | 30% – 35% | 65% – 70% | நியூசிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா |
| சர்க்கரை (Sugar) | 10% – 15% | 85% – 90% | பிரேசில், இந்தியா |
| பருப்பு வகைகள் (Pulses) | 5% – 10% | 90% – 95% | கனடா, ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா |
| உருளைக்கிழங்கு & வெங்காயம் | 40% – 50% | 50% – 60% | இந்தியா, பாகிஸ்தான் |
| மீன் மற்றும் கடல் உணவுகள் | 70% – 75% | 25% – 30% | மாலைத்தீவு, சீனா, இந்தியா |
4. இந்திய விவசாய வளர்ச்சித் துறையுடனான ஒப்பீட்டு ஆய்வு (Sri Lanka vs India Agriculture Sector)
இந்தியாவின் விவசாயத் துறை கடந்த பத்தாண்டுகளில் அடைந்துள்ள தொழில்நுட்ப மாற்றம் மற்றும் கொள்கை சீர்திருத்தங்கள் இலங்கைக்கு ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாகும்.
+------------------------------------+---------------------- --------------+ | இலங்கை விவசாயத் துறை | இந்திய விவசாயத் துறை | +----------------------------- -------+---------------------- --------------+ | • சிறிய அளவிலான நிலப்பரப்பு | • பரந்த நிலப்பரப்பு மற்றும் பன்முகத் தன்மை| | • குறைந்த தொழில்நுட்பத் தழுவல் | • வேகமான அக்ரி-டெக் (Agri-Tech) வளர்ச்சி| | • கொள்கை நிலையற்ற தன்மை (உரக் கொள்கை)| • நீண்டகால மானிய & உள்கட்டமைப்பு ஆதரவு| | • டிஜிட்டல் சந்தைமின்மை | • e-NAM டிஜிட்டல் தேசிய சந்தை | +----------------------------- -------+---------------------- --------------+
அ) தொழில்நுட்பப் பயன்பாடு (Agri-Tech Adoption)
- இந்தியா: ‘டிஜிட்டல் அக்ரிகல்ச்சர் மிஷன்’ (Digital Agriculture Mission), ட்ரோன் நுட்பங்கள், செயற்கைக்கோள் மூலம் பயிர் கண்காணிப்பு மற்றும் சொட்டு நீர் பாசனம் (Drip Irrigation) என்பன பெருமளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
- இலங்கை: விவசாயத்தில் நவீன தொழில்நுட்பப் பயன்பாடு 10% க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. பெரும்பாலான விவசாயிகள் இன்னும் பாரம்பரிய முறைகளையே நம்பியுள்ளனர்.
ஆ) அரசு ஆதரவு மற்றும் நிதி உதவி (Subsidies & Financial Support)
- இந்தியா: PM-KISAN திட்டத்தின் மூலம் விவசாயிகளுக்கு நேரடியாக பணப் பரிமாற்றம் (Direct Benefit Transfer - DBT) செய்யப்படுகிறது. PMFBY (பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டம்) மூலம் இயற்கை இடர்பாடுகளிலிருந்து முழுமையான பாதுகாப்பு வழங்கப்படுகிறது.
- இலங்கை: உர மானியம் மற்றும் நெல் கொள்முதல் விலைகளுக்கான அரசாங்க ஆதரவு நிலையற்றதாக உள்ளது. முறையான பயிர் காப்பீட்டு கட்டமைப்பு பரவலாக இல்லை.
இ) சந்தை அணுகல் (Market Access & Supply Chain)
- இந்தியா: e-NAM (National Agriculture Market) மூலம் விவசாயிகள் நாடு முழுவதிலும் உள்ள வர்த்தகர்களுக்கு தங்களது விளைபொருட்களை ஆன்லைன் மூலம் நேரடி ஏலத்தில் விற்க முடிகிறது. இடைத்தரகர்களின் சுரண்டல் குறைக்கப்பட்டுள்ளது.
- இலங்கை: தம்புள்ளை, பேலியகொட போன்ற பொருளாதார மத்திய நிலையங்களை மட்டுமே நம்பியுள்ளது. அறுவடைக்குப் பிந்தைய விரயம் (Post-harvest loss) 30% - 40% ஆக உள்ளது.
5. இலங்கையின் விவசாயத் துறையை மேம்படுத்துவதற்கான மூலோபாய வழிமுறைகள் (Action Plan for Sri Lanka)
இலங்கையின் விவசாயத் துறையை ஒரு இலாபகரமான, நவீன மற்றும் நிலையான பொருளாதாரத் துறையாக மாற்ற பின்வரும் மூலோபாயங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்:
1. துல்லிய விவசாயம் மற்றும் தொழில்நுட்பத் தழுவல் (Precision Agriculture)
- சொட்டு நீர் பாசனம் மற்றும் பசுமை இல்ல சாகுபடி: நீர் மற்றும் உரப் பயன்பாட்டைக் குறைத்து மகசூலை 200% வரை அதிகரிக்க துல்லிய பாசன முறைகளை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.
- ட்ரோன் நுட்பம்: உரமிடுதல் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லி தெளிப்பதற்கு ட்ரோன்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் செலவையும் நேரத்தையும் குறைக்கலாம்.
2. சமநிலையான உரக் கொள்கை (Balanced Fertilizer Policy)
- இரசாயன உரங்களை முற்றாகத் தடை செய்யாமலும், அதேவேளை அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்தாமலும், இயற்கை மற்றும் இரசாயன உரங்களின் கலப்பு முறையை (Integrated Nutrient Management) பின்பற்ற வேண்டும்.
- மண் பரிசோதனை மையங்களை (Soil Testing Labs) பிரதேச செயலக மட்டத்தில் நிறுவி, மண்ணின் தேவைக்கேற்ப உரமிடும் முறையை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.
3. மதிப்புக்கூட்டல் மற்றும் ஏற்றுமதி ஊக்குவிப்பு (Value Addition)
- பச்சை விளைபொருட்களாக விற் பதற்குப் பதிலாக, பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளாக (Processed Foods) மாற்ற வேண்டும்.
- எ.கா: மாம்பழக் கூழ், பதப்படுத்தப்பட்ட பலாப்பழம், இலவங்கப்பட்டை எண்ணெய் (Cinnamon Oil) மற்றும் மூலிகைப் பொருட்கள் மூலம் சர்வதேச சந்தையில் அதிக அந்நியச் செலவாணியை ஈட்ட முடியும்.
4. விநியோகச் சங்கிலி மற்றும் குளிர்பதனக் கிடங்குகள் (Cold Chain Management)
- அறுவடைக்குப் பிந்தைய விரயத்தைத் தவிர்க்க, காய்கறி உற்பத்தி மையங்களில் சூரிய சக்தியால் இயங்கும் குளிர்பதனக் கிடங்குகளை (Solar Cold Storages) நிறுவ வேண்டும்.
- இந்திய e-NAM மாதிரியில் இலங்கையிலும் டிஜிட்டல் விவசாய சந்தை தளத்தை (Digital Agri-Marketplace) உருவாக்க வேண்டும்.
5. பாற்பண்ணைத் துறையை கட்டியெழுப்புதல் (Dairy Sector Revitalization)
- உள்நாட்டு பால் உற்பத்தியை பெருக்க உயர்தர பசு இனப் பெருக்க திட்டங்கள் (Breeding Programs) மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான தீவன உற்பத்தி முறைகளை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். இதன் மூலம் பால்மா இறக்குமதிக்கான அந்நியச் செலவாணியைச் சேமிக்க முடியும்.
6. முடிவுரை (Conclusion)
இலங்கையின் பொருளாதார மீட்சிக்கு விவசாயத் துறையின் மறுசீரமைப்பு என்பது ஒரு விருப்பத் தேர்வு அல்ல; அது ஒரு அத்தியாவசியமான தேசிய தேவை.
கடந்த பத்தாண்டுகளின் கசப்பான அனுபவங்கள், குறிப்பாக தன்னிச்சையான உரக் கொள்கை மாற்றங்கள் மற்றும் உணவு இறக்குமதிச் சார்புத்தன்மையின் ஆபத்துகளை நமக்கு உணர்த்தியுள்ளன. இந்தியா போன்ற அயல்நாடுகளின் அக்ரி-டெக் புரட்சியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, நவீன தொழில்நுட்பம், நிலையான கொள்கைகள், விவசாயிகளுக்கான நேரடி நிதியுதவி மற்றும் மதிப்புக்கூட்டல் ஆகியவற்றை இலங்கை ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்.
முறையான நீண்டகால திட்டமிடல் செயல்படும் பட்சத்தில், இலங்கை உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு அடைவதுடன் மட்டுமல்லாமல், தெற்காசிய பிராந்தியத்தில் ஒரு முக்கிய விவசாய ஏற்றுமதி நாடாகவும் உருவெடுக்க முடியும்.
ஆய்வறிக்கை தயாரிப்பு: திரு. ஏ.கங்காதரன் (MBA), பொருளாதார ஆய்வாளர்.






